12 Nisan 2012 Perşembe

yusuf armağan isteyince arkadaşı utanır,sıkılır, mahçup olur. Çünkü o güzele layık bir armağanı nereden bulucaktı? Halini ve sonunda uygun bulduğu armağanı şöyle anlatır;
''sana getirmek için birçok şeyt tasarladım;fakat hiçbirini sana layık görmedim. Bir taneyi alıpta madene, bir katreyi alıpta ummana nasıl götürebilirdim? Sana gönül ve can bile getirsem Kirman'a kimyon götürmüş sayılırım. Senin güzelliğinden başka hangi tohum yoktur ki , bu ambarda olmasın.
Senin huzuruna ancak gönül nuru gibi bir ayna getirmeyi layık gördüm.
Ey güneş gibi gökyüzünün ışığı olan güzel! Ona baktıkça kendi güzel yüzünü görürsün.

Ey gözümün nuru ! Sana ayna getirdim ki, yüzünü gördükçe beni hatırlarsın. ''

Koltuğunun altından aynayı çıkartır Yusuf'a uzatır. Güzeli aynadan başka ne oyalar ki?

Hiç yorum yok: