21 Mayıs 2014 Çarşamba

143. Huzursuzluğun Kitabı - FERNANDO PESSOA

Gerçekleşebilir, yakın, meşru şeyleri düşleyenler, uzak ve yabancı düşlerde kendini kaybedenlerden daha çok hüzün veriyor bana. Büyük hayaller kuruyorsan ya delisindir, hayallerine inanır ve mutlu olursun ya da basit bir hayalperestsindir, hülya da senin için tek kelime etmeden ruhunu yatıştıran bir ezgidir. Ama gerçekleşebilir olanı düşlersen, o zaman sahici düş kırıklığı diye bir şeyin gerçekten var olabileceğini anlarsın. Roma imparatoru olamadım diye kendimi helak edecek değilim, ama her akşam saat dokuza doğru sokağın sonunda sağa dönen küçük terzi kızla hiç konuşmadım diye acı acı yerinebilirim. Bize olanaksızı vaat eden düş, zaten böylelikle bizi en baştan, ondan mahrum etmiş olur; ama gerçekleşebilir olanı vaat eden düş hayatın kendisine müdahale eder, çözümü de ondan bekler. Biri kendinden başka her şeyi dışlayarak tamamen bağımsız olarak varlık sürer; öteki ise dışındaki olayların olağan akışına boyun eğmiştir.


Huzursuzluğun Kitabı - FERNANDO PESSOA

Akıl Hanı Huzursuzluğun Kitabı - FERNANDO PESSOA

İnançla eleştiri arasındaki yolun ortasında akıl hanı vardır. Akıl, inanca başvurmadan anlayabileceğimiz şeyler olduğuna duyduğumuz inançtır; gene inancın bir biçimidir bu, çünkü anlamanın temelinde, anlaşılabilir şeylerin var olduğu varsayımı yatar.




Huzursuzluğun Kitabı - FERNANDO PESSOA

10 Mayıs 2014 Cumartesi

100. Huzursuzluğun Kitabı - FERNANDO PESSOA

Ben hep şimdiki zamanda yaşarım. Geleceği bilmem. Artık geçmişimde yok. Biri, herşeyin mümkün olmasıyla çöküyor üzerime, öteki, barındırdığı hiç bir şeyin gerçek olmamasıyla. Ne umutlarım var, ne de pişmanlıklarım. hayatımın bu güne kadarki halini-yani çoğunlukla, istediğimin tam tersi şekilde aktığını- bildikten sonra ne söyleyebilirim ki geleceğim hakkında, beklemediğim, dilemediğim bir şey olacağından, benim dışımda bir yerden, hatta bazen kendi irademin bir oyunu olarak başıma geleceğinden başka? Geçmişimde ise, hatırlayıpta gereksiz yere yeniden yaşamayı arzulayabileceğim hiç bir şey yok. Kendi benliğimiz izinden, onun bir benzerinden başka bir şey değilim ben. Geçmişim, olmayı başaramadığım her ne varsa onlarla dolu.  Uçup gitmiş anlardaki duyguları bile özlediğim yok: Duygu şimdiki zamana muhtaçtır; o an geçtikten sonra sayfa kapanır ve hikaye sürer, öykü ise biter.

Huzursuzluğun Kitabı - FERNANDO PESSOA


102. Huzursuzluğun Kitabı - FERNANDO PESSOA

Hayat tahayyül edebildiğimiz kadardır. Bütün dünyası tarlasından ibaret olan bir köylünün gözünde, o tarla bir imparatorluktur. Caesar'ın gözünde ise azımsadığı imparatorluğu topu topu bir tarla kadardır. Fakir insanın bir imparatorluğu var, güçlü olanın ise altı üstü bir tarlası. Aslına bakılacak olursa, sahip olduğumuz tek şey izlenimlerdir; dolayısıyla, hayatımızın gerçekliğini izlenimler üzerine oturtmalıyız, algıladıkları şeylerin değil.



Huzursuzluğun Kitabı - FERNANDO PESSOA

104. Huzursuzluğun Kitabı - FERNANDO PESSOA

Hiç bir parlak düşünce içine bir takım ahmaklıklar katılmadan  piyasaya sürülemez. Kollektif düşünce ahmaklıktır, çünkü kollektiftir: İçindeki zekice tarafın büyük kısmını zorunlu bir vergi gibi feda etmeden kollektifin sınırlarını aşabilen yoktur.



Huzursuzluğun Kitabı - FERNANDO PESSOA

111. Huzursuzluğun Kitabı - FERNANDO PESSOA

Günümüzde bir insan bir insanı seviyorsa, ahlak anlayışında, entellektüel çapında bir cücelik ya da hödüklük yoksa, karşısındakini romantik bir aşkla seviyor demektir. Romantik aşk, hıristiyanlığın insanlık üzerindeki etkisinin yüz yıllar sonra oraya çıkan en son ürünü; ve cahil bir adama bu aşkın doğasını kavratmak gerekirse, gerek özü, gerekse geçirdiği aşamalar bakımından bir elbiseye, bir kıyafete benzetebiliriz onu; ruhun ya da imgelemin diktiği, karşısına çıkan insanoğullarından yakışır diye düşündüklerine giydiriverdiği bir kıyafet.

Ne var ki kıyafetler ölümsüz olmadığından, ömürleri yettiği kadar varlıklarını korur; nitekim diktiğimiz ideal kıyafet çok geçmeden lime lime olur, altından da giydirdiğimiz insanın bedeni görünür.

Sonuç olarak romantik aşk insanı hayal kırıklığına götüren bir yoldur; tabi bu baştan göze alınırsa, hayal kırıklığı da hiç durmadan farklı idealler  edinmeye ve ruhumuzdaki terzihanelerde  gene hiç durmadan yeni kıyafetler dikmeye karar verirse o başka, bu taktirde, kıyafeti giyenin görünüşünü sürekli olarak yenileyebilecektir.


Huzursuzluğun Kitabı - FERNANDO PESSOA

112. Huzursuzluğun Kitabı - FERNANDO PESSOA

Yanılıyordu Vergilius denen şarih. En çok anlamak yoruyor bizi. Yaşamak, düşünmemektir.



Huzursuzluğun Kitabı - FERNANDO PESSOA

4 Mayıs 2014 Pazar

true dedective 1. sezon 3. bölüm 4;38 (kilise de)

Cohle- bu guruptakilerin ortalama ıq su kaçtır sence?

Marty- insanları böyle aşağılayınca eline ne geçiyor?
bu insanlar hakkında ne biliyorsun sanki?

Cohle- sadece gözetleme ve çıkarım. obezite ve fakirliğe eğilim, peri masallarına duyulan bir sevda görüyorum. ellerindeki üç kuruşuda, dolaştırdıkları şu hasır sepete koyuyorlar.buradaki kimsenin atom mühendisliği yapmadığını söylemek yanlış olmayacaktır heralde, marty.

Marty- gördün mü? şu sikik davranışların işte. herkes senin gibi boş bir odada oturup cinayet romanlarına 31 çekmek istemiyor. bazı insanlar toplum içinde olmayı toplum yararını istiyor.

Cohle- öyle mi? eğer toplum yararı dediğin peri masallarıysa, ozaman bu kimse için iyi haber değil.


........................
................................................


Marty- eğer insanlar inanmasaydı, neler neler yaparlardı düşünebiliyor musun?

Cohle- şimdi ne yapıyorsak aynısını. sadece daha açık bir şekilde.

Marty- siktir ordan. ortalık kan gölüne dönerdi ve ahlaksızlıktan geçilmezdi, bunu sende biliyorsun.

Cohle- eğer bir insanı doğru yolda tutan tek şey ilahi mükafatsa dostum, o kişi adinin tekidir

3 Mayıs 2014 Cumartesi

59/2 Huzursuzluğun Kitabı - FERNANDO PESSOA

Başarmak?....


Kendilerine güzel cümlelerle ve soylu niyetlerle imparatorluklar kuran, ama bunu yaşamak için yaşını sokacak bir yeri, karnını doyuracak ekmeği olmayan, dükkan arkalarında kalmış yarı-tanrılar! Komutanlığının zafer sarhoşluğuna kapılarak orada bıraktığı bir ordunun birliklerine benzer bu insanlar; ve durgun sularda, bataklıklarda kaybolurlar; hayallerinden geriye, büyüklük kavramından, o orduya ait olmanın anısından ve -yüzünü zaten hiç görmedikleri- generallerinin ne  yaptığını bile bilmediklerinden doğan boşluktan başka bir şey kalmaz .

İşte böyle, bir gün gelir herkes, alttarafı asker kaçağı olduğu halde, kendini general olarak hayal eder. O gün hepimiz derelerin çamuruyla boğuşarak, kimsenin kazanamayacağı bir zaferi kutlarız, zaferden geriye bir tek biz kalmışızdır, silkelenmesi unutulmuş bir masa örtüsüne yapışmış bir ekmek kırıntısı gibi.

O insanlar, baştan savma temizlenmiş mobilyaların çatlaklarını dolduran tozlar gibi, günlük hayatın boşluklarını doldurur. Sıradan günlerin alelade ışığında, pas rengine çalan maun ağacında, grimsi kurtçuklar gibi parlarlar. Birileri eski bir çiviyle çıkarıp atar onları oradan. Ama kimse bu işi gönüllü yapmaz.


Huzursuzluğun Kitabı - FERNANDO PESSOA

59. Huzursuzluğun Kitabı - FERNANDO PESSOA

Bürodaki herkes öğle yemeğine çıktı. Ben ise, donuk camın arkasından, karşı kaldırımda sendeleyerek yürüyen yaşlı adama gözlerimi dikmiş, öylece, kıpırdamadan duruyorum. Sarhoş olduğu için değil,  düşlere daldığı için sendeliyor. Dikkatini var olmayana vermiş; hala bir umudu var belki. Adalet nedir bilmez. Tanrılar adaletli görünmek istiyorlarsa, gerçekleşmesi imkansız da olsa düşlerimize dokunmasınlar, sıradan da ola, bize iyi düşler versinler. Şimdi, yaşım henüz gençken, Güney Adaları'nı hayal edebilirim; ya da ulaşılmaz Hindistan'ları; yarın aynı tanrılar öylesine bir tütüncü dükkanı almayı yada civarda kutu gibi bir evde emekliliğimin tadını çıkarmayı hayal ettirebilir bana. Tek tek bütün hayallerimiz hep aynı hayaldir, çünkü hepsi sadece hayaldir. Tanrılar hayallerimi değiştirsin; ama hayal kurma yeteneğime el sürmesinler.
...........................................



Huzursuzluğun Kitabı - FERNANDO PESSOA