28 Kasım 2013 Perşembe

mavi

''İnsan uyanmalarını sayarak yaşar hayatını. Herkes başkalarının belirlediği takvimlere göre tüketir kendisine verilen, ömür denilen tek kullanımlık bu eğlenceyi. Oysa hayat burada yaşadığın kadar kısa ve yine burada gördüğün kadar heyecanlı bir armağandır. Her yaratılan nesne, buradakilerden çok daha fazla mutlu eder insanı aslında da siz her birinin anlamını değiştirerek ızdıraba çevirip kendi elinizle inşa ettiğiniz hücrelerinize giderek zindanda yaşamayı seçtiniz. Yoksa burada gördüklerinin tamamı giriş kattan, sıfır rakımdan, yeryüzünde yaratılanlardan esinlenerek elde edilmiştir. Çocuklar bu yüzden gülerler işte gördükleri her şeye. Senin paten kayarken aldığın zevki, bir çocuk ağacın dalına dokunurken almayı başarır mesela. O ağacı keserek mobilya yapmayı öğrenince kaçar uykuları ve artık ona dokunmak zevk vermez. Kendini var etmek için onu yok etmek ince hesabına girince zevk almaz hiç bir şeyden. Deniz var ama sen dibindeki kumu çekip nasıl zengin olacağının derdine düşmüşsün. Zevk alabilir misin yarınki çeki düşünürken yüzmekten ya da bir çocuğun küvetten aldığı zevki yakalayabilir misin evine gelen haciz memuru aklındayken okyanuslarda yaptığın sörflerden? Hiç bir şey bilmeyen bir kaygısızsın; ilk defa denizi gölü, güneşi gökyüzünü, ağacı ormanı gördüğünde aldığı hazdan fazlası değildi 181. katın  eğlencesi. Bir denizden daha fazla heyecan verebilir mi insana çarpışan araba?''


Parayı Bulduğum An Alayını - ERDAL DEMİRKIRAN