Murathan Mungan - Yedi Kapılı Kırk Oda
6 Haziran 2015 Cumartesi
Gri - Murathan MUNGAN
Şu söylediklerimin içinde bulunduğunuz ana ne gibi bir katkısı olabileceğini düşünmenizi isterim. İkinizde de, kendinize olan güvensizliğin izleri fazlasıyla görülüyor. Kendinize güvenmediğiniz gibi, karşı tarafa da güvenmiyorsunuz. Karşı tarafın bir an önce sizin güveninizi kazanmak için, elinen gelen herşeyi yapmasını, kendini size kanıtlamasını istiyor, serin katılımsız gözlerle onu seyrediyor, bekliyorsunuz. Hatta istediğinizi, hak ettiğinizi vermeyecekse, bir an önce hata yapmasını ümit ediyor, bunun bir an önce vazgeçme kararınızı kolaylaştıracağını düşünüyorsunuz. Zamanın azaldığını bilen bütün orta yaşlılar, gençliklerinde savurganca harcadıkları zamanı böyle telafı etmek isterler; Orta yaşa geldiklerinde, her şeyi fazla tutumlu kullanarak çoğu kez yaşamın tadını kaçırır, karşılarına çıkan fırsatları doğru değerlendiremeyecek kadar olanakları ve olasılıkları çabuk, hızlı ve o oranda yanlış tüketirler. Geçmişte uğradıkları hayal kırıklıklarından i deneyim hasarlarından öğrendiklerini, şimdi yaşadıklarıyla fazla eşleştirir, hayattan öğrendiklerinin tartışılmaz doğruluğuna fazla yaslanırlar. Eski görünen hikayelerdeki yeni yalanları göremezler. İki kadeh şarap, iki satır sohbet sizin hayattan beklediğiniz herşeyi birden bire veremez size. Az emek, az çaba, sonunda herşeyin azına mal olur. Gençliğimize mal olmuş hatalar, geçmişten kalan düş kırıklıkları, yara izleri, içinizin uğradığı hasarlar, hata kaptırdıklarınız, ümitsizliğinizi bunca büyütmüşse hiç bir ümit kalmaz elbet; ama ümit birazda yaratılan bir şey değil midir? Bakalım bunun ne kadarını biliyorsunuz?
DELİ DUMRUL MURATHAN MUNGAN
İçinin bütün mevsimlerini yaşamış insanlar vardır; içleri boşalmıştır bunların.Herhangi bir sahici duyguları kalmamıştır. Kimseye yönelik ne derin bir sevgi, ne derin bir kızgınlık duyabilirler. Bütün duyguları şiddetini yitirmiştir. Kimseye hiçbir şey veremezler artık, ellerinden gelmez. Hiç kimse için sahiden derin bir kaygı, diri bir öfke, tutkulu bir sevinç duyamazlar. Gençken sahip olmuşlarsa bile, olanca şefkatlerini çabucak tüketmişlerdir. Kendilerini korumayı öğrenirken, içlerini kurutmuş insanlardır bunlar. Herşeyi kesin bir yalınlık ve olağanlık duygusuyla yaşarlar. Serindirler. Alışkanlıkların kolaylığına bırakırlar kendilerini. Kesin bir kabulleniş, geri dönüşsüz bir razı oluş içindedirler. Tevekküllerinde, yaşamanın derinleştirdiği, deneyimlerin zenginleştirdiği bir olgunluk değil, hayvani bir kayıtsızlık vardır. Duydukları, duyabildikleri tek acı, fiziksel acıdır. Yüreklerini kanatacak değerde hemen hiç bir şey kalmamıştır hayatlarında. İlk gençliklerinde bazı yaralar almış olsalar bile, zamanın ellerinin onarıcı gücünü sömürürcesine tüketmiş, günün birinde yeniden şifasına sığınmak zorunda kalmamak için de yara alacak yerlerini insafsızca yok etmişlerdir. Artık onlara zamanın bile yardım edemeyeceğini bildiklerinden, ne kadar gözlerimizin önünde olurlarsa olsunlar, erişemeyeceğimiz bir uzaklıkta, ateşten ve sudan, hikaye ve tutkudan, fırtına ve yastan sakınarak kırılmaz kabuklar, delinmez zırhlar, yüksek surlu kaleler içinde yaşayıp giderler.Mutlu yada mutsuz olmanın ötesine geçmişlerdir. Bundan böyle, yalnızca var olduklarının bilgisiyle başbaşa kaldıkları ömürlerinin inişsiz çıkışsız yollarını yavan adımlarla yürür, hayatı, uzun bir perhiz gibi yaşarlar. Enderin acıları, en sarsıcı kederleri, kaderin pusu kurduğu beklenmedik kazaları bile hafif bir üzüntüyle geçiştirmeyi öğrenmişlerdir. İç çekerler, yazıklanırlar, omurz silkerler, Boş ver, der, çabucak dünya işlerine dönerler. Bir çeşit hayatta kalma bilgisidir bu. Ne olursa olsun sonuna dek yaşamaya kararvermiş insanlarda görülür.
Murathan Mungan - YEDİ KAPILI KIRK ODA
Murathan Mungan - YEDİ KAPILI KIRK ODA
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)