''İlahi! İnsanlar ben İskender Pala olduğum için bana bunları yapmıyorlar ve ben ben olduğum için yine benden kaçmıyorlar; hayır, ben Sen'in yolunda olmaya çalışan bir kul olduğum için bana bunları yapıyorlar ve beni Sen'den koparmak için benden kopuyorlar. Yani ki dava artık benim davam değil; Sen'in davan oldu. O halde var bildiğini taktir et ve bana hayır olanı ver...''
İki Darbe Arasında - İSKENDER PALA
15 Ocak 2014 Çarşamba
5 Ocak 2014 Pazar
BİR MANASTIRDAN SAYIKLAMALAR
Hiç kimseye yönelik olmayan bir duanın ihtişamı ! Ama bir şey olmak zorundadır: O Muhtemel kesinliğe dönüştüğü zaman, büyük mutluluk artık sadece basit bir kelime değildir; her ne kadar yokluğa karşı tek cevabın yanılsamada bulunduğu doğruysa da. Mutlak düzlemde lutuf olarak adlandırılan bu yanılsamayı nasıl elde etmişlerdir? dünyada hiç bir ümidin bize gördürmediği şeyi hangi ayrıcalıkla ümit etmektedirler? Her şeyin bize vermeyi reddettiği ebediyete hangi hakla yerleşmektedirler? Bu mal sahipleri - şimdiye kadar rasladığım tek hakiki mal sahipleri - hangi ince kaçamağın yardımıyla esrarı kendilerine mal edip bundan yararlanmaktadırlar? Tanrı onlara aittir: Ellerinden kapmayı denemek boşuna olurdu: O nu ele geçirme yöntemlerini kendileri de hiç bilmezler. Günlerden bir gün inanmışlardır. Biri, basit bir davetle kabul etmiştir; bilincinde olmadan da inanıyordur zaten. Bilincine vardığında ise giysiyi kuşanmıştır. Bir diğeri ise ıstıraplar yaşamıştır: Ani bir ışıkla kesilmiştir bu ıstıraplar....................
Çürümenin Kitabı - E. M. CİORAN
Çürümenin Kitabı - E. M. CİORAN
BİLGİNİN DEKORU
Demokrasi ve demokrasinin biçimi etrafındaki tartışmalara, ortaçağda olan adçılık ve gerçekçilik tartışmalarından fazla ilgi göstermek, daha az akılsızca değildir. Her devir, bir mutlakla zehirler kendini; küçük ve usandırıcı, ama hep yeganelik görünümünde; bir imanla, bir sistemle, bir ideolojiyle, kısacası zamanıyla çağdaş olmaktan kaçınılamaz. Buna karşı serbestleşebilmek için, bir horgörü tanrısının soğukluğunda olmak gerekirdi.....
Çürümenin Kitabı - E. M. CİORAN
Çürümenin Kitabı - E. M. CİORAN
İYİLİK TEORİSİ
''Kendimde, herhangi birindeki kadar kötülük olduğunu fark ediyorum, ama eylemde -bütün kusurların anasından- tiksindiğimden, hiç kimse için acı nedeni değilim. Zararsız ve tok gözlü olduğum, ötekilere meydan okuyacak enerji ve patavatsızlıkta da olmadığım için, dünyayı bulduğum halde bırakıyorum. öç almak, her an uyanık olmayı ve sistemli bir zihni, pahalıya mal olan bir devamlılığı gerektirir; oysa bağışlamanın ve horgörünün ilgisizliği, saatleri hoş bir şekilde boş kılar. Bütün ahlaklar iyilik için birer tehlikedir; iyiliği yalnızca ihmal kurtarır. Avanağın ağırkanlılığını ve meleğin ihtirassızlığını tercih ederek kendimi fillerin dışına çıkardım; iyilikte hayatla bağdaşmadığından, iyi olmak için kendimi ayrıştırdım.''
Çürümenin Kitabı - E. M. CİORAN
Çürümenin Kitabı - E. M. CİORAN
ataletin disiplini
Her tarafta isteyen insanlar... Çapsız ya da esrarengiz hedeflere doğru koşuşturan adımların maskaralığı, çakışan iradeler, herkes bir şey istiyor, bilmem neye doğru yönelmiş binlerce insan. Onları izleyemezdim, hele onlara hiç meydan okuyamazdım. Şaşırıp kalırdım: Onlara bunca canlılığı hangi mucize vermiştir? Olağan üstü hareketlilik: Bu kadar az ette bunca hayat doluluk ve histeri! Hiç bir kuruntunun teskin etmediği, hiç bir bilgeliğin yatıştırmadığı, hiç bir burukluğun keyfini bozmadığı o telaşe müdürleri... Tehlikelere kahramanlardan daha rahat bir biçimde meydan okurlar; işeyararlığın bilinçsiz havarileridir bunlar; doğrudanlığın azizleridir... zamanın panayırlarındaki tanrılardır.....
Çürümenin Kitabı - E. M. CİORAN
Çürümenin Kitabı - E. M. CİORAN
nihai yıpranma
Dili tazelemek için insanlığın konuşmayı bırakması gerekirdi: İşaretlerden yararlanılır, yada daha etkili bir biçimde sessizliğe başvurulurdu. Kelime fuhuşu, onun aşağılanmasının en görünür belirtisidir; artık ne eldeğmemiş bir sözcük vardır, ne de saf bir dillendirme; hatta anlamlandırılan şeylerde dahil, tekrarlana tekrarlana değer kaybeder her şey. Hiç değilse nesnelere başka bir usare vermek için, neden her nesil yeni bir ağız öğrenmesin? Kanı çekilmiş simgelerle nasıl sevilir ya da nefret edilir? Nasıl eğlenilir ve acı çekilir? ''Yaşam'', ''ölüm'' - metafizik basma kalıplar, geçersizleşmiş muammalar... İnsan kendine yeni bir gerçeklik yanılsaması yaratmalı ve bu amaçla başka kelimeler icat etmliydi ; çünkü ellerindekiler kansızlaşmıştır ve can çekişme safhalarında artık aktarım mümkün değildir......
Çürümenin Kitabı - E. M. CİORAN
Çürümenin Kitabı - E. M. CİORAN
4 Ocak 2014 Cumartesi
mağaraların mimarı
İlahiyat, ahlak, tarih ve her günkü tecrübemiz bize, dengeye ulaşmak için sonsuz sayıda sır olmadığını öğretirler; tek bir sır vardır: itaat etmek. ''Bir boyunduruğu kabullenin'', diye tekrarlar bize, ''ve mutlu olursunuz; bir şey olun ve acılarınızdan kurulursunuz.'' Gerçekten de şu dünya da her şey meslektir; zamanın profesyonelleri, soluk almanın memurları, ümit etmenin asilzadeleri olan bizleri doğmadan önce bir makam beklemektedir: kariyerlerimiz annelerimizin karnındayken hazırlanır.. Resmi bir evrenin üyeleri olarak, sadece delilerin lehine yumuşayan katı bir kader mekanizmasıyla bir yer işgal etmek zorundayızdır orada; hiç değilse deliler bir inanç sahibi olmakla, bir kurumu benimsemekle, bir fikri desteklemekle, bir girişimi sürdürmekle yükümlü değildirler. Toplum oluştuğundan beri, ondan kaçmayı istemiş olanlar zulme uğramıştır ya da çeneleri kapatılmıştır. Her şeyiniz affedilir, yeter ki bir mesleğiniz, isminizin bir alt-başlığı, yokluğunuzun üzerinde bir damga olsun. ''Hiç bir şey yapmak istemiyorum,'' diye bağırma cüreti kimsede yoktur - bir cani karşısında, fiiliyattan azade olmuş birinin karşısında olduğumuzdan daha fazla bağışlayıcıyızdır. İtaat etme imkanlarını çoğaltmak, özgürlüğünde feragat etmek, içindeki serseriyi öldürmek... insan esaretini böyle inceleştirmiş ve hayaletlere bağlanmıştır. Horgörülerini ve başkaldırılarını bile, tavırlarının, hareketlerinin ve ruh hallerinin ırgatı olduğundan, onların hakimiyeti altına girmek için geliştirmiştir. Mağaralardan çıkıp oradaki batıl inançlarını muhafaza etmiştir; onların tutsağıyken, mimarı haline gelmiştir. İlk baştaki koşullarını daha fazla yaratıcılık ve incelikle sürdürür; ama aslında, karikatürünü büyülterek ve ya ufaltarak, yüzsüzce aşırmaktadır. ipin ucundaki şarlatandır; burkulmaları ve yüz buruşturmaları hala yanılsamaya yol açmaktadır.......
Çürümenin Kitabı - E. M. CİORAN
Çürümenin Kitabı - E. M. CİORAN
YOZLAŞTIRICI
''Şüphe'yi yerkürenin derinliklerine kadar ekmek isterdim; onun maddeye nufuz etmesini sağlamak, zihnin hiç girmediği yerde onun hükümdarlığını kurmak ve varlıkların iliğine ulaşmadan önce de taşların huzurunu sarsmak, oraya güvensizliği ve yürek kusurlarını sokmak. Mimar olsam, Yıkım'a bir tapınak inşa ederdim; vaiz olsam,duanın güçlülüğünü açığa vururdum; kral olsam, başkaldırının amblemini dikerdim. İnsanlar gizliden gizliye birbirinden tiksinmeye heves ettiklerine göre, her tarafta kendine sadakatsizliği tahrik ederdim, masumiyeti hayrete düşürürdüm, kendine ihanet edenleri çoğaltırdım, kesinliklerin çürüme yerinde çoğunluğun kokuşup gitmesine engel olurdum.''
Çürümenin Kitabı - E. M. CİORAN
Çürümenin Kitabı - E. M. CİORAN
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)