11 Mayıs 2013 Cumartesi

balkız 2

     Bayram'la Güldenhouse sürücüsü karşılıklı durmuş, birbirlerine bakıyorlar. Bayram onun yüzünü böylesine yakından görünce şaşıp kalıyor. Bir çocuk bu.Belliki onyedisini henüz devirmiş. Çocuğun sakalı hiç titremiyor artık. Arsız arsız gülümsüyor. Gözlerinde şakacı bir pırıltı, bir yaramaz sevecenlik.... Bayram'ın arabasına olan tutkusunu bu yeryüzünde sezebilmiş tek kşi... Bu sezginin getirdiği bir kedi sokulganlığı...  Tüketilmişi yeniden bulmanın kıvancı... Bu tür kıvançlara raslayabilmek için Avusturalya'ya dek gidecek Güldenhouse sürücüsü. Şimdi kollarını iki yanına sarkıtıp, bir boyun kırışla sanki Bayram'ın hatrını soruyor: Ne oldu sana? Neyin var? Bunlar değerini bilmediler mi Mercedesinin? Franz Lehar gömleğinin? Bu yeryüzünd evarolduğunu söyleyen, ''Beni de sayın, beni de sayın, be de varım!'' diye haykıran yüzünü, omuzlarını, direksiyonu okşayan ellerini, onu seven, onunla yaşadığını anlayan ellerini görmediler mi senin? Hani tepende sevinç çığlıkları atan o şapka? Nerede?............................

Fikrimin İnce Gülü-ADALET AĞAOĞLU