1 Şubat 2013 Cuma

96

Bu düşten sonra, bir süre kendisini herşeyden uzaklaştırdı. İnsanlardan yitirdi, dışarı çıkmadı, sokalarda yürümedi, toplulukların içine hiç girmedi. İnzivaya çekildi. Mekke'de, evinde konuk olduğu dostunun kendisine verdiği odada günlerce, yüceldiği menzili düşündü. Bir ağırlık hissediyordu sırtında. Bunu taşıyabileceğinden emindeğildi henüz, ama, kendi iradesiyle yüklemediğine göre, onu bağışlayanın bildiği birşey vardı.

...............................


GEZGİN-Sadık Yaslızuçanlar

89

     Yine bir gün Fas sokaklarında yitiğini arıyormuş gibi dolaşırken, bir meczuba rasladı. Kolundan çekerek, ''onlar ölecek'' diyordu, ''sen de çleceksin, sizin dünyanız da ölecek.'' Durdu ve meczubun bu dünyanın yaşamına ait olmayan, çok uzak ve yabancı bir alemi seyreden yüzüne baktı.''Bir öykü var mı bana anlatacağın?'' diye sordu meczub. Gülümsedi. ''seni güldüren nedir?'' diye sordu. ''Melekler'' dedi. Meczuptan bir kahkaha yükseldi. ''Onlar'' dedi, ''Bazen ağlatır bazen güldürürler. Sen boşver şimdi onları, bana sözetmeye değer bir öykün varsa anlat.'' ''Peki'' dedi. ''Dinle öyleyse. Bir gün Rabia, irfan sahibi biriyle karşılaşmış ve , 'Nicesin?' diye halini sormuş. O da 'Allah'ın yoluna boyun eğdim ve yaşamım boyunca hiç günah işlemedim.' demiş. Bunun üzerine Rabia, 'Ne yazık ki kardeşim!' diye konuşmuş, 'Senin varlığın hiç bir günahla karşılaştıralamayacak bir günahtır.' Mecuzp yine bir kahkaha attı. Uzaklaşırken, sağol, dedi, bu gün dinlediğim en güzel öyküydü bu.''


GEZGİN-Sadık Yalsızuçanlar

92

.......................

     Kahireye vardığında, karşısına çıkan Mısır, tarihte benzerine hiç rastlanmamış olan bir yokluk ve kıtlığın hükümsürdüğü, çaresiz ve kimsesiz bir ülkeydi. Ortalığı kavuran açlık ve veba, halkın neredeyse üçte ikisini yoketmiş, kalanlarını ise çaresizliğin pençesinde kıvrandırıyordu.
...........
Yiyecek hiç bir şey bulamayan insanlar yamyamlığa başlamışlardı. Evine davet ettiği sodtunu kesip yiyen çok sayıda insan vardı. Gezgin bir dostuyla kentte dolaşırken, boğazına düğümleen o büyük acıyı, yerlerde görsüğü açlıktan ölmüş ve sonradan parçalanmış bebek cesetleri doruğa çıkardı. Dayanılması güç bir manzaraydı bu. Bir anda tüm varlık silindi gözünde, allaha yakararak, -Rabbim- diye inledi, -Bunun anlamı nedir?-  acıyla paramparça olmuş yüreğinden yükselen soruya, şöyle cevap verildi; -Ey kulum; Rabbin seni hiç terketti mi?- -Kuşkusuz hayır- diye konuştu gezgin. -Öyleyse sakın gördüklerine bakıp Rabbnini merjametini suçlamaya kalkışma. Her musibet bir günahın sonucu, bir mutluluğunda başlangıcıdır.-

     Bu söz yüreğindeki o büyük acıyı biraz olsun hafifletti ve sakinleştirdi. bu andan sonra, yaşamı boyunca,  hiç bir zaman gördüğü bir vahşet karşısında sukunetini bozmadı. Alahın bu dünyada mutlak adaletle hükmettiğine ilişkin inancını hiçbir zaman yitirmemişti. Biliyordu ki, her şey güzeldir, ya bizzat ve ya sonuçları itibariyle güzeldir. Çirkinin çirkinliği, güzelin güzelliğinin bilinmesi içindir, Bu yüzden çirkinde güzeldir.

.....................


GEZGİN-Sadık Yalsızuçanlar

80

...................
  

     Fasta bütün bunlar olurken, sultan, sarayda kendi yakınında bir görev önermek üzere elçi göndermeye hazırlanıyordu. Saraya yakın dergah müdavimlerinden haberti alan Gezgin, hemen bir mektup yzarak, yönetimle ilgili herhangi bir görevi kabullenemeyeceğini bildirdi. Saray mensuplarına uzak durması gerektiğine olan inancı gittikçe pekişmişti. Dünyanın içinde kalarak, ona bir düzen verielebileceğine inanmıyoru. Olayın içinde olmakla, olayın bir parçası olmak farklıydı. Kaldıki, artık kkendisini dünyaya çağıran her ses, kulağına kaba ve çirkin bir yankı oluşturuyordu. Geçip giden şeyn içinde olmaktansa, kıyısında olmaının, geçerken üzerine bulaştırması muhtemel tozlardan kurtulması anlamına geleceğini öğrenmişti.

......................


GEZGİN_Sadık Yalsızuçanlar

76

.......................

     Döndü ama yerinde duramıyor, yeni bir yolculuk için zaman kolluyordu. Bir kez yüreğine  o büyük ateş düşmüştü, artık sürekli yanmanın, artık giderek daha yakıcı bir ateşte kavrulmanın getirdiği o dayanılmaz sarhoşluk içinde kıvranmaya başladı. Bu hallerden bir haldi ama, birden yüklenmişti omuzlarına. Önceki yüklere alışmış olmanın hiç bir yararı yoktu. Gerçi biliyordu, Allah, insana taşıyamayacağı yükü yüklemezdi, ama bu, omuzlarındaki ağırlığı hafifletmiyordu. Bazen kendisini bir zerre  gibi hissediyor, bazen varlığın tümün içine alabilen bir kainata benziyordu.

....................


GEZGİN-Sadık Yalsızuçanlar

75

........................  
   Tunus ta kimi dervişlerle görüştü.  Bu yolculuklarında kendisini sürekli izleyen ve peşini bırakmayan bir düşünce vardı: Yaşamın bir gizi olduğunu düşünüyordu. Hayattan önceki o muazzam sessiz belirsizlikle, ölümden sonraki o büyük suküt arasında, göz açıp kapayıncaya kadar yaşanıyordu herşey. Bir uğrak, bir menzildi dünya. Ona gelen, tıpkı bir köprüden geçiyormuş gibi orada yerleşmeyi düşünmemeliydi
......................


GEZGİN-Sadık Yalsızuçannlar