5 Ocak 2014 Pazar

BİR MANASTIRDAN SAYIKLAMALAR

Hiç kimseye yönelik olmayan bir duanın ihtişamı ! Ama bir şey olmak zorundadır: O Muhtemel kesinliğe dönüştüğü zaman, büyük mutluluk artık sadece basit bir kelime değildir; her ne kadar yokluğa karşı tek cevabın yanılsamada bulunduğu doğruysa da. Mutlak düzlemde lutuf olarak adlandırılan bu yanılsamayı nasıl elde etmişlerdir? dünyada hiç bir ümidin bize gördürmediği  şeyi hangi ayrıcalıkla ümit etmektedirler? Her şeyin bize vermeyi reddettiği ebediyete hangi hakla yerleşmektedirler? Bu mal sahipleri - şimdiye kadar rasladığım tek hakiki mal sahipleri - hangi ince kaçamağın yardımıyla esrarı kendilerine mal edip bundan yararlanmaktadırlar? Tanrı onlara aittir: Ellerinden kapmayı denemek boşuna olurdu: O nu ele geçirme yöntemlerini kendileri de hiç bilmezler. Günlerden bir gün inanmışlardır. Biri, basit bir davetle kabul etmiştir; bilincinde olmadan da inanıyordur zaten. Bilincine vardığında ise giysiyi kuşanmıştır. Bir diğeri ise ıstıraplar yaşamıştır: Ani bir ışıkla kesilmiştir bu ıstıraplar....................


Çürümenin Kitabı - E. M. CİORAN

BİLGİNİN DEKORU

Demokrasi ve demokrasinin biçimi etrafındaki tartışmalara, ortaçağda olan adçılık ve gerçekçilik tartışmalarından fazla ilgi göstermek, daha az akılsızca değildir. Her devir, bir mutlakla zehirler kendini; küçük ve usandırıcı, ama hep yeganelik görünümünde; bir imanla, bir sistemle, bir ideolojiyle, kısacası zamanıyla çağdaş olmaktan kaçınılamaz. Buna karşı serbestleşebilmek için, bir horgörü tanrısının soğukluğunda olmak gerekirdi.....


Çürümenin Kitabı - E. M. CİORAN

İYİLİK TEORİSİ

''Kendimde, herhangi birindeki kadar kötülük olduğunu fark ediyorum, ama eylemde -bütün kusurların anasından- tiksindiğimden, hiç kimse için acı nedeni değilim. Zararsız ve tok gözlü olduğum, ötekilere meydan okuyacak enerji ve patavatsızlıkta da olmadığım için, dünyayı bulduğum halde bırakıyorum. öç almak, her an uyanık olmayı ve sistemli bir zihni, pahalıya mal olan bir devamlılığı gerektirir; oysa bağışlamanın ve horgörünün ilgisizliği, saatleri hoş bir şekilde boş kılar. Bütün ahlaklar iyilik için birer tehlikedir; iyiliği yalnızca ihmal kurtarır. Avanağın ağırkanlılığını ve meleğin ihtirassızlığını tercih ederek kendimi fillerin dışına çıkardım; iyilikte hayatla bağdaşmadığından, iyi olmak için kendimi ayrıştırdım.''

Çürümenin Kitabı - E. M. CİORAN

ataletin disiplini

Her tarafta isteyen insanlar... Çapsız ya da esrarengiz hedeflere doğru koşuşturan adımların maskaralığı, çakışan iradeler, herkes bir şey istiyor, bilmem neye doğru yönelmiş binlerce insan. Onları izleyemezdim, hele onlara hiç meydan okuyamazdım. Şaşırıp kalırdım: Onlara bunca canlılığı hangi mucize vermiştir? Olağan üstü hareketlilik: Bu kadar az ette bunca hayat doluluk ve histeri! Hiç bir kuruntunun teskin etmediği, hiç bir bilgeliğin yatıştırmadığı, hiç bir burukluğun keyfini bozmadığı o telaşe müdürleri... Tehlikelere kahramanlardan daha rahat bir biçimde meydan okurlar; işeyararlığın bilinçsiz havarileridir bunlar; doğrudanlığın azizleridir... zamanın panayırlarındaki tanrılardır.....



Çürümenin Kitabı -  E. M. CİORAN

nihai yıpranma

Dili tazelemek için insanlığın konuşmayı bırakması gerekirdi: İşaretlerden yararlanılır, yada daha etkili bir biçimde sessizliğe başvurulurdu. Kelime fuhuşu, onun aşağılanmasının en görünür belirtisidir; artık ne eldeğmemiş bir sözcük vardır, ne de saf bir dillendirme; hatta anlamlandırılan şeylerde dahil, tekrarlana tekrarlana değer kaybeder her şey. Hiç değilse nesnelere başka bir usare vermek için, neden her nesil yeni bir ağız öğrenmesin? Kanı çekilmiş simgelerle nasıl sevilir ya da nefret edilir?  Nasıl eğlenilir ve acı çekilir?  ''Yaşam'', ''ölüm'' - metafizik basma kalıplar, geçersizleşmiş muammalar... İnsan kendine yeni bir gerçeklik yanılsaması yaratmalı ve bu amaçla başka kelimeler icat etmliydi ; çünkü ellerindekiler kansızlaşmıştır ve can çekişme safhalarında artık aktarım mümkün değildir......



Çürümenin Kitabı - E. M. CİORAN