Bütün iyi dilekler ve selamlardan sonra...
Dilenciden sultana, köleden efendiye
Hanım hey!
Sen ki muhabet gülistanıma revnak bağışlayanım, efendimsin,
Ayrılığından dolayı yardım dilenmeye takatım yok senden, kapında kendini kaybedenlere gıptayla geçen ömrümde bir takate de ihityacım kalmadı artık. Sevgili eşiğinde ölene değil sağ kalana şaşmak gerekir, der bir bilge ama ben senden uzakta,aşkınla hasta ama aşk sayesinde sıhhatteyim.Araya bunca yılın hasreti girmişken birgün seni görmeye dayanabilir miyim bilemem, ama her sabah seni görüyor ve yüzünden aldığı güzelik ile insan için çıkıyor diye güneşe, eşiğini döne dolaşa senden nur çalıyor diye her akşam mehtaba bakıyorum, bilesin.''Bu gün nasılsın ey kainatın başı dönmüş yıldızı?'' diyorum ona, hasbihal ediyorum,; '' Ne haldedir sevgilim, hoşmudur, safaca mıdır istanbullar sultanı bu gün?'' diye tekrar soruyorum. ''Hiç benim bulunduğum yerden daha kederli bir aleme doğdun mu sen; hiç aşkta altüst olmuş bencileyinbir firkatzade üzerine parladın mı? '' diye sitem ediyorum bazen... Velhasıl günlerce ve gecelerce güneşlere ve aylara durmadan ve dinlenmeden seni soruyorum, hala bir haberini alamayışımı şikayetle söylüyor, anlatıyorum. Senin beni unutma ihtimalini hatırlayıp çıldırıyorum bazı günler ve bazı geceleryüzünü eskisi gibi hayal edemeyeceğimden korkup kahroluyorum. Sonra tevbeler ediyorum. Seni unutma ihtimalini düşündüğüm için.
aşkname-İSKENDER Pala