26 Aralık 2015 Cumartesi

Günübirlik hayatlar _ ırvin d. Yalom

Açıklama illetinden itinayla sakınırım. Bunu sana da tavsiye ederim. Bir şeyleri açıklama dürtüsü, modern düşüncenin salgın hastalığıdır. ........
Açıklama bir yanılsamadır; bir serap, bir kurgu, teskin eden bir ninnidir. Açıklama, her hangi bir varoluşa sahip değildir. Hatta gerçek adını da söyleyeyim: ödleklerin, varoluşun rizikosunun, fütursuzluğunun ve değişkenliğinin yarattığı, o insanin betini benzini attıran korkuya karşı geliştirdikleri bir savunmadır.
Günübirlik ilişkiler _ Irvin d. Yalom

Günübirlik hayatlar_ i. D. Yalom

Roma imparatoru ve filozof Marcus Aurelius,  "Hepimizinki günübirlik hayatlar; hatırlayanın, hatırlanandan farkı yok. Hepsi geçici. Hem anılar hem de onun nesnesi. Her şeyi unutmuş olacağın günler kapıda, her şeyin seni unutacağı günler yakın. Bil ki çok geçmeden hiç kimse ve hiç bir yerde olacaksın." diye yazmış.

23 Aralık 2015 Çarşamba

Tol_murat uyurkulak

Her ses, içinde bişeyleri  dürtüklüyor, derlenip toparlanarak bir hikayeyi bütünlemeye çalışıyor, ama yakalanmasına ramak kalan hiç bir hikaye nihayete ermiyordu.

İçinde açılan derin boşlukta bir ses, beni doldur, beni doldur, diye bağırıyordu. Ama Ahmet ne yapacağını bilemiyordu. Aklının kapısını her omurzladığında, omuzları çürüyerek zorladığı o kapıyı birazcık araladığında, elini kapının ardında duran hikaye yığınına her uzattığında dayanılmaz bir ağrıya tutuluyor, boynunda bir ur kabarıyor, yayılıyor ve onu soluksuz bırakan bir kelepçeye dönüşüyordu....


TOL_Murat Uyurkulak

21 Eylül 2015 Pazartesi

O ve ben necip fazil

Maddenin maphus oldugi kaba bir dört köşe içinde, bir takin esya ve ya hadiseleri düzenleyip Allah'a yok diyenlere nispet, ruhumda beşeri kanunların tezgahi o türlü devrildi ki, bu devrilisin altindan  yalnız mutlak hakikat doğrulabilirdi. Her seyi o türlü kaybettim ki,Allah'ı kazandım.....



O ve ben_ NECIP FAZIL KISAKÜREK

15 Eylül 2015 Salı

Dersaadette dans

Ameliyat zaman kazandırabilirdi. Ama Rasputin onuruyla gitmek istiyordu, baskalarının onu hırpalamasına izin vermeden. Yaşamında denetleyebileceği bir şey kalmamıştı, ama ölüme giden yolculuğu denetleyebilirdi. Yalnızca me zaman öleceğini Tanrıy'a bırakarak.


      DERSAADETTE DANS_Engin Gençtan

6 Haziran 2015 Cumartesi

Gri - Murathan MUNGAN

Şu söylediklerimin içinde bulunduğunuz ana ne gibi bir katkısı olabileceğini düşünmenizi isterim. İkinizde de, kendinize olan güvensizliğin izleri fazlasıyla görülüyor. Kendinize güvenmediğiniz gibi, karşı tarafa da güvenmiyorsunuz. Karşı tarafın bir an önce sizin güveninizi kazanmak için, elinen gelen herşeyi yapmasını, kendini size kanıtlamasını istiyor, serin katılımsız gözlerle onu seyrediyor, bekliyorsunuz.  Hatta istediğinizi, hak ettiğinizi vermeyecekse, bir an önce hata yapmasını ümit ediyor, bunun bir an önce vazgeçme kararınızı kolaylaştıracağını düşünüyorsunuz. Zamanın azaldığını bilen bütün orta yaşlılar, gençliklerinde savurganca harcadıkları zamanı  böyle telafı etmek isterler; Orta yaşa geldiklerinde, her şeyi fazla tutumlu kullanarak çoğu kez yaşamın tadını kaçırır, karşılarına çıkan fırsatları doğru değerlendiremeyecek kadar olanakları ve olasılıkları çabuk, hızlı ve o oranda yanlış tüketirler. Geçmişte uğradıkları hayal kırıklıklarından i deneyim hasarlarından öğrendiklerini, şimdi yaşadıklarıyla fazla eşleştirir, hayattan öğrendiklerinin tartışılmaz doğruluğuna  fazla yaslanırlar.  Eski görünen hikayelerdeki yeni yalanları göremezler. İki kadeh şarap, iki satır sohbet sizin hayattan beklediğiniz herşeyi birden bire veremez size.  Az emek, az çaba, sonunda herşeyin azına mal olur. Gençliğimize mal olmuş hatalar, geçmişten kalan düş kırıklıkları, yara izleri, içinizin uğradığı hasarlar, hata kaptırdıklarınız, ümitsizliğinizi bunca büyütmüşse hiç bir ümit kalmaz elbet; ama ümit birazda yaratılan bir şey değil midir? Bakalım bunun ne kadarını biliyorsunuz?



Murathan Mungan - Yedi Kapılı Kırk Oda

DELİ DUMRUL MURATHAN MUNGAN

İçinin bütün mevsimlerini yaşamış insanlar vardır; içleri boşalmıştır bunların.Herhangi bir sahici duyguları kalmamıştır. Kimseye yönelik ne derin bir sevgi, ne derin bir kızgınlık duyabilirler. Bütün duyguları şiddetini yitirmiştir. Kimseye hiçbir şey veremezler artık, ellerinden gelmez. Hiç kimse için sahiden derin bir kaygı, diri bir öfke, tutkulu bir sevinç duyamazlar. Gençken sahip olmuşlarsa bile, olanca şefkatlerini çabucak tüketmişlerdir. Kendilerini korumayı öğrenirken, içlerini kurutmuş insanlardır bunlar. Herşeyi kesin bir yalınlık ve olağanlık duygusuyla yaşarlar. Serindirler. Alışkanlıkların kolaylığına bırakırlar kendilerini. Kesin bir kabulleniş, geri dönüşsüz bir razı oluş içindedirler.  Tevekküllerinde, yaşamanın derinleştirdiği,  deneyimlerin zenginleştirdiği bir olgunluk değil, hayvani bir kayıtsızlık vardır. Duydukları, duyabildikleri tek acı, fiziksel acıdır. Yüreklerini kanatacak değerde hemen hiç bir şey kalmamıştır hayatlarında. İlk gençliklerinde bazı yaralar almış olsalar bile, zamanın ellerinin onarıcı gücünü sömürürcesine tüketmiş, günün birinde yeniden şifasına sığınmak zorunda kalmamak için de yara alacak yerlerini insafsızca yok etmişlerdir. Artık onlara zamanın bile yardım edemeyeceğini bildiklerinden, ne kadar gözlerimizin önünde olurlarsa olsunlar, erişemeyeceğimiz bir uzaklıkta, ateşten ve sudan, hikaye ve tutkudan, fırtına ve yastan sakınarak kırılmaz kabuklar,  delinmez zırhlar, yüksek surlu kaleler içinde yaşayıp giderler.Mutlu yada mutsuz olmanın ötesine geçmişlerdir. Bundan böyle, yalnızca var olduklarının bilgisiyle başbaşa kaldıkları ömürlerinin inişsiz çıkışsız yollarını yavan adımlarla yürür, hayatı, uzun bir perhiz gibi yaşarlar.  Enderin acıları, en sarsıcı kederleri, kaderin pusu kurduğu beklenmedik kazaları bile hafif bir üzüntüyle geçiştirmeyi öğrenmişlerdir. İç çekerler, yazıklanırlar, omurz silkerler,  Boş ver, der, çabucak dünya işlerine dönerler. Bir çeşit hayatta kalma bilgisidir bu. Ne olursa olsun sonuna dek yaşamaya kararvermiş insanlarda görülür.


Murathan Mungan - YEDİ KAPILI KIRK ODA

10 Şubat 2015 Salı

suret masalı (murathan mungan)

Çelişkilerin/in farkında olarak yaşamak! Ne denli güç bir şey bu. İlk zamanlar insanı gönendiren, aklını okşayan bu bilinç, bu farkında olma durumu, bir zaman sonra kişiyi kendine hırpalatıyor, kendiyle yüzyüze bırakıyor. Sürekli yüzyüze.

İkilemlerin farkında olarak yaşamak.
İkilemleriyle birlikte yaşamak.
......

Belki dürüst, birebir, ama mutsuz yaşama biçimlerinden biri. (mutsuz zekalar) Algıladıklarının cehenneminde yaşayanlar...

Hele bu ikilemleri kılıflara gizlenmeden, yaftaların ardına sığınmadan yaşayan yürek yorgunları... Hiç bir oyuna katılmadan yaşayan ve kendini yazan tek kişilik oyunlar...

...................................

Dağbaşı yanlızlıkları. Kitapların kendimiz ve hayat arasında açtığı uçurum. Mutlu, iyi, duygulu, akıllı ve ekili bir insan olmak için okuduğumuz kitaplar! (Sayfalarında yaşadığımız yada o sayfalardan kalkarak yaşantımıza sızan şeylerle artık hiç bir şeyi doğru düzgün yaşayamadığımız. yaşamın ve kendimizin yitirdiğimiz kendiliğindenliği; sayfalarında yaşadığımız)  Kitleler! Kitleler! Karakamu ya da. Uğruna binlerce insan öldüğü tek dişi kalmış canavar!




 Murathan Mungan-Kaf dağının önü