Murathan Mungan - Yedi Kapılı Kırk Oda
6 Haziran 2015 Cumartesi
Gri - Murathan MUNGAN
Şu söylediklerimin içinde bulunduğunuz ana ne gibi bir katkısı olabileceğini düşünmenizi isterim. İkinizde de, kendinize olan güvensizliğin izleri fazlasıyla görülüyor. Kendinize güvenmediğiniz gibi, karşı tarafa da güvenmiyorsunuz. Karşı tarafın bir an önce sizin güveninizi kazanmak için, elinen gelen herşeyi yapmasını, kendini size kanıtlamasını istiyor, serin katılımsız gözlerle onu seyrediyor, bekliyorsunuz. Hatta istediğinizi, hak ettiğinizi vermeyecekse, bir an önce hata yapmasını ümit ediyor, bunun bir an önce vazgeçme kararınızı kolaylaştıracağını düşünüyorsunuz. Zamanın azaldığını bilen bütün orta yaşlılar, gençliklerinde savurganca harcadıkları zamanı böyle telafı etmek isterler; Orta yaşa geldiklerinde, her şeyi fazla tutumlu kullanarak çoğu kez yaşamın tadını kaçırır, karşılarına çıkan fırsatları doğru değerlendiremeyecek kadar olanakları ve olasılıkları çabuk, hızlı ve o oranda yanlış tüketirler. Geçmişte uğradıkları hayal kırıklıklarından i deneyim hasarlarından öğrendiklerini, şimdi yaşadıklarıyla fazla eşleştirir, hayattan öğrendiklerinin tartışılmaz doğruluğuna fazla yaslanırlar. Eski görünen hikayelerdeki yeni yalanları göremezler. İki kadeh şarap, iki satır sohbet sizin hayattan beklediğiniz herşeyi birden bire veremez size. Az emek, az çaba, sonunda herşeyin azına mal olur. Gençliğimize mal olmuş hatalar, geçmişten kalan düş kırıklıkları, yara izleri, içinizin uğradığı hasarlar, hata kaptırdıklarınız, ümitsizliğinizi bunca büyütmüşse hiç bir ümit kalmaz elbet; ama ümit birazda yaratılan bir şey değil midir? Bakalım bunun ne kadarını biliyorsunuz?
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder