Paula adına utanmıştım. Neden diye merakettim kendi kendime, kendisini böylesine gülünç bir görüşe bağlanmaya zorunlu hissediyor? Eva'nın uykuda ölmenin iyi bir yol olduğu görüşüne ki karşı çıkabilirdi ki? Bununla birlikte Paula, herzamanki iknaediciliğiyle ani ölümün en kötü ölüm olduğuna dair görüşünü zarfi bir şekilde anlattı. ''Diğerlerini- kocanı , arkadaşlarını ve en önenlisi de çocuklarını- ölümüne hazırlamak için zamana ihtiyacın var, aceleye getirilmemeiş zamana'' dedi. ''Hayatın bitirilmemiş işleryile ilgilenmen gerekiyor. Çünkü projelerin gelişi güzel bir şekilde bir kenara atılamayacak kadar önemli. Tamamlanmayı ya da çözümlenmeyi hakediyorlar Aksi halde hayatın ne anlamı var ki?
''Dahası'' diye tamamladı sözlerini, ''ölmek hayatınm bir parçası. O nu kaçırmak, o olurkewn uyumak, hayatın büyük maceralarından birini kaçırmaktır.''
Annem ve Hayatın Anlamı - İRVİN D. YALOM
17 Eylül 2013 Salı
paula'yla yolculuklar 3
Ama ya Paula'nın görüşleri? Ya oğluna gönderdiği mektup, ya bizi bekleyen ve önceden tahmin edemedğimiz amaca inancı? Paula'nın metaforu Freud'un çok hoşuna giderdi - ve dinsel arenada ona tamamen katılıyorum. ''Dileğin yerine gelmesi, saf ve basittir.'' derdi. ''Olmayı isteriz, olmamaktan korkarız ve bütün dileklerimizin gerçekleştiği hoş peri masalları uydururuz. Bizi bekleyen bilinmeyen amaç, herşeye katlanan ruh, cennet, ölümsüzlük, tanrı, yeniden doğuş - hepsi ölümlü oluşun acılığını azaltan yanılsamalar, tatlandırıcılardır.''
Annen ve Hayatın Anlamı - İRVİN D. YALOM
Annen ve Hayatın Anlamı - İRVİN D. YALOM
paula'yla yolculuklar 2
Günleri sınırlı olan, kanserin vucuduna nufuz ettiği birisinin ''altın çağı'' yaşaması olasımıydı? Paula bunu yaşadı. Ölümü dürüstçe kucaklamanının hayatın daha zengin, daha tatminkar birşekilde yaşanmasına izin verdiğini bana öğreten oydu. Ben şüpheciydim. ''altın çağdan'' bahsedişinin onun her zamanki tinsel abartıları olduğundan şüpheleniyordum. ''Altın mı? Gerçekten mi? Ah, hadi Paula, ölmenin neresi altın olabilir?''
''İrvin'' diye çıkıştı Paula, ''bu yanlış soru! Altın olan şey ölmek değil, hayatı ölümnün karşısında dolu dolu yaşamak. Son kezlerin keskinliğini ve değerini düşün, son ilkbahar, son hindiba çiçeğinin son döküntüleri, sarmaşık çiçeklerinin son yaprak döküşü.''
Annem ve Hayatın anlamı -İRVİN D. YALOM
''İrvin'' diye çıkıştı Paula, ''bu yanlış soru! Altın olan şey ölmek değil, hayatı ölümnün karşısında dolu dolu yaşamak. Son kezlerin keskinliğini ve değerini düşün, son ilkbahar, son hindiba çiçeğinin son döküntüleri, sarmaşık çiçeklerinin son yaprak döküşü.''
Annem ve Hayatın anlamı -İRVİN D. YALOM
PAULA'YLA YOLCULUKLAR
İnsanın ölümcül derecede hasta olduğunu öğrenmesindeki dehşetin diğerlerinin kendilerini geri çekmesiyle bir kaç katına çıktığını Paula'dan öğrendim. Ölmekte olan hastanın yalıtımı ölümün yaklaştığını gizlemeye çalışanların aptalca yapmacık tavırlarıyla daha da kötüleşir. Ama ölüm gizlenemez; ipuçları heryerdedir; hemşireler alçak sesle konuşurlar,, doktorlar bedenin yanlış kısımlarına dikkat eder, tıp öğrencileri odaya parmak uçlarında girer, aile cesurca gülümser, ziyaretçiler neşeli görünmeye çalışır. Bir keresinde kanserli bir hasta, fiziksel muayenesini her zaman kalçasına bir şaplak indirerek tamamlayan doktorun bu kez muayeneyi elini sıcak bir şekilde sıkarak bitirmesiyle ölümün yakın olduğunu farkettiğini söylemişti.
Kişi ölümden çok, ölümün eşlik ettiği mutlak yalıtımdan korkar. Hayatı hep ikişer ikişer sürdürmeye çalışırız, ama her birimiz tekbaşımıza ölmeliyiz- kise bizim için ya da bizimle birlikte ölmemez. Yaşayanın ölenden kaçınması nihai mutlkak terkedilmenin işaretidir. Paula ölmekte olanın yalıtımının nasıl iki yönlü çalıştığını öğretti bana. Hasta, korkularını ve ya dehşetli düşüncelerini açıklayarak ailesini ve ya arkadaşlarını da kendi korkularının içine çekmeyi istemeyerek kendisini yaşayanlardan ayırır. Arkadaşları da kendilerini çaresiz ve beceriksiz hissettikleri, ne yapacaklarını ya da ne söyleyeceklerini bilemedikleri, kendi ölümlerini görmeye çok yaklaşmaktan korktukları için uzaklaşırlar..........
Annem ve Hayatın Anlamı - İRVİN D. YALOM
Kişi ölümden çok, ölümün eşlik ettiği mutlak yalıtımdan korkar. Hayatı hep ikişer ikişer sürdürmeye çalışırız, ama her birimiz tekbaşımıza ölmeliyiz- kise bizim için ya da bizimle birlikte ölmemez. Yaşayanın ölenden kaçınması nihai mutlkak terkedilmenin işaretidir. Paula ölmekte olanın yalıtımının nasıl iki yönlü çalıştığını öğretti bana. Hasta, korkularını ve ya dehşetli düşüncelerini açıklayarak ailesini ve ya arkadaşlarını da kendi korkularının içine çekmeyi istemeyerek kendisini yaşayanlardan ayırır. Arkadaşları da kendilerini çaresiz ve beceriksiz hissettikleri, ne yapacaklarını ya da ne söyleyeceklerini bilemedikleri, kendi ölümlerini görmeye çok yaklaşmaktan korktukları için uzaklaşırlar..........
Annem ve Hayatın Anlamı - İRVİN D. YALOM
kolombiya kıravatı
Biz yetimler intikam iştiyakıyla doluyuzdur. Dehşeti dengelemeye yatkınızdır. Başkalarının öçlerini de almaya hevesleniriz. Yetimlik bize kanlı doğaçlamalar yapma cüreti verir. Suçlamakla ya da suç işlemekle kaybolmayan bir masumiyet imtiyazına sahibizdir.
.............
Gerçi zamanla esnekleştim. Ulaşılması ve vazgeçilmesi en zor nimetin sukunet olduğunu anladım galiba. Tamam zenginlere merhamet duyabilecek kadar güçlü değilim hala, fakata sayıların artışındaki boşunalığın eşiğini görebiliyorum. İbrahim Kurban'dan öğrendiğim kadarıyla, yeşil banknotlar kamuflajdan başka birt şeye yaramıyor; aptallığı, beceriksizliğ, acizliği, yalnızlığı kamufle ediyorlar.... ayrıca yetimlik zaman aşımına uğramaz, hattizatında yetim olmayanlarda yetimliğe doğru seyreder. Yani kimsesizlik, kimsenin tekelinde değildir: Kainat ve tarihin bekleme salonunda biraz soluklanıyoruz, çoğunlukla da adımız anonslanmadan kainata ve tarihe gömülüyoruz.
Ve hepimniz biliyoruz; Dostlarımızi biz caddenin kenarında alevler içinde yanarken, karşıya geçip üstümüze işemeye üşenen kimselerdir.
Dublörün Dilemması - MURAT MENTEŞ
.............
Gerçi zamanla esnekleştim. Ulaşılması ve vazgeçilmesi en zor nimetin sukunet olduğunu anladım galiba. Tamam zenginlere merhamet duyabilecek kadar güçlü değilim hala, fakata sayıların artışındaki boşunalığın eşiğini görebiliyorum. İbrahim Kurban'dan öğrendiğim kadarıyla, yeşil banknotlar kamuflajdan başka birt şeye yaramıyor; aptallığı, beceriksizliğ, acizliği, yalnızlığı kamufle ediyorlar.... ayrıca yetimlik zaman aşımına uğramaz, hattizatında yetim olmayanlarda yetimliğe doğru seyreder. Yani kimsesizlik, kimsenin tekelinde değildir: Kainat ve tarihin bekleme salonunda biraz soluklanıyoruz, çoğunlukla da adımız anonslanmadan kainata ve tarihe gömülüyoruz.
Ve hepimniz biliyoruz; Dostlarımızi biz caddenin kenarında alevler içinde yanarken, karşıya geçip üstümüze işemeye üşenen kimselerdir.
Dublörün Dilemması - MURAT MENTEŞ
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)