22 Ocak 2013 Salı

.17

     Bir gün Guadalguivir kıyısına gitti gezgin. Kendisini bir kaç gündür tuhaf hissediyordu. Yaşamı boyunca, gördüğü, tanıdığı, dinleyip konuştuğu herkesi kendinden üstün görürdü. Yolculuğunun ilk günlerinden itibaren nefiyle başı dertteydi. Allahın güzel çehreli elçisi gibi - Onu temize çıkarmam, çünkü nefis her türden kötülüğe yöneltir.- düşüncesiyle başlamıştı ve  adım adım, onun bağlarından kurtulma yönünde ilerlemişti.  Başkalarını kendiden üstün görme düşüncesi, bu yolculuğun ilerleyen bir yerinde artık tutum edindiği bir şeydi. Guadalguivir sahilinde dolaşırken ve ırmağın yüzeyindeki yakamozlara bakarak,varlığın tanrısal adların belirmesinden ibaret olduğunu tefekkür ederken ansızın bir ışık gördü. Nehrin zamanın, nesnelerin üzerinde bir rüzgar gibi esişine benzer biçimde sessizce akışı sırasında, her an bir tazelenme ve yenilenme yaşadığını düşününce görünmüştü ışık. O na baktı ve bir çehrenin içinde büyüyerek yükseldiğini farketti. -Ona iyi bak-   diyordu, -O kabarcıklar ve yakamozlar, o küçük dalgalanışlar ırmağın kendisidir ama onları, bakan çoğu göz başka bir varlıkmış gibi algılar. Oysa rüzgar eser, su akar ve kabarır. Yakamozlar yanıp yanıp söner. Onlar nehre vuran güneşin kaynağından gelen bir ışıkla görünüp görünüp yitiyorlar. Yaşamın bir mecazı olarak nehrin bu hallerini, dünya hayatının tecellilerine benzetebilirsin. Varlıklar gelir, ilahi isimlere ayna olur, görünür ve yiterler. Yaşam bir şimşeğin çakışı gibidir, olur ve biter. Geçiciliğin gerisinde bir ilahi ismin güneş gibi şavkı vardır.O halde ona bakmalısın, o ışığa çevirmelisin bakışlarını-.

     Kıyı boyunca yürüdü. az ilerde sudan şişmiş, yaşlı ve geniş gövdeli salkım söğütler vardı. Demir parmaklıktan atlayarak, kıyıya salkım söğüdün yanına indi. Çakıl taşlarında yürüdü bir zaman.Şarap testisini başına diken ve yanındaki kadınla taşkınlık yapan bir zenci gördü. Durdu ve bir zaman seyretti hallerini. Siyahi adam testiyi her dikişinde Gezginin içinden şöyle bir düşünce geçti, -Şayet, yeryüzündeki tüm insanlar benden üstünse, ben de herhalde  bu zenciden üstünüm. Ben hiçbir zaman Allahın yasakladığı bu şeyi içmedim ve düşük bir kadınla birlikte olmadım.- Bir bağırtı koptu bunlar geçerken zihninden. Nehirde ilerlemekte olan büyükçe bir sandal su alıyordu ve batmak üzereydi. Şarap içmekte olan zenci birden suya atladı ve sandalda bulunan beş kişiden dördünü kurtardı. Orada, şaşkın bir halde beklemekte ve olup biteni izlemekte olan Gezgin e, -Madem benden üstünsün, kalan bu kişiyi de sen kurtar bakalım.- diye bağırdı.....
............................


GEZGİN-Sadık Yalsızuçanlar

.16

     Şeyh, noktadan sözediyordu geldiğinde. Kaldığı yeri hatırlamakta güçlük çekince, Gezgin, -Fatihadan başlayın efendim- dedi. Yaşlı adam gülümsedi, - yeniden başlayalım o halde...- dedi ve - tüm kutsal kitaplar fatihada, fatiha besmelede, besmele be harfinde, be harfi ise, ayırdedici bir noktada bulunur. İşte ben, o ayrıdedici noktayım- şekliden ifade edilen elçi sözünü anımsatarak sözüne devam etti, - Bu söz, dilden dile aktarılarak bu güne değin gelmiştir. gelirken de tüm seçkin kimselerin kulaklarına yankılanmıştır. Ondaki sırrı anlamak için niceleri uğraşmış, pek çok geceyi uykusuz geçirmiştir. Böylesi bir çaba beni de hareketlendirdi ve ben kalbime doğru bükülerek, o sırrın güzelim kokusunu duymak için davrandım. Anlamak için mutlaka kaynağına dönmeliyim diye düşünerek manevi adımlarla yürümeye başladım. Yolculuğum sarp yamaçlı bir dağda son buldu. Doruğundaki tepelerin arasından onu çıkarıp ulu bilgelerin katına indirdim.Herkes bu gizi çoşkuyla aldı benden, -Bunu ancak onurlu bir melek verebilir- dediler. Gerçekten de noktanın sırrını elde etmek, benim gibi bir çaresizin gücünü aşıyordu. -Bu- dedim onlara, -Atanı belirsiz bir taşın fırlatılmasıdır, tıpkı mancınık gibi. Yayı kim geriyor, taşı kim yerleştiriyor ve fırlatıyor, bilmek ancak bağışla olur-. Hal diliyle şöyle demiştim,-Attığın zaman da sen atmamıştın, fakat Allah atmıştı-. Bu sırrın sırrıydı ve onu ancak hali benimkine yakın olanlar anlayabilirdi...

     Yaşlı adam sözün burasında sessizleşti, bakışlarını ayakta duran birinin dizleri hızasına gelebilen ve adıan taka denilen küçük pencereden dışarı dikti. Baktığı yerde bir yol uzuyordu. Dağa kavuşuyor ve tepeyi aşınca gözden yitiyordu. -Ardını görebilmek için çok çaba gerekiyor- diye düşündü. İçinden bir ses -Boşuna tasalanma- diye konuştu, - Çabayla onu elde edemezsin-.  _Nedir bu peki?- diye geçirdi aklından. İçindeki ses, -Aramakla bulunmaz- dedi. Yaşlı adam bekledi. Ses -Ama- diye ekledi, -Bulanlar ancak arayanlardır.-

 ..................................
....................................
....................................

     Gezgin tam da burada yine bir sessizliğe gömülen yaşlı adamın aktardıklarının ağırlığı altında kıvrandığını farketti. Bunu anlamasıyla birlikte bakışlarını ona doğrulttu, gördü ki şeyh de kendisine bakıyor ve çevresinde o ender anlarda beliren istiareli tebessüm oynaşıyor.  Yaşlı adam, uçsuz bucaksız bir sevgi denizinde bir damlaya dönüşmüş gibiydi, başını -Evet- anlamından sallayarak, konuşma hakkının ver sırasının artık Gezgine gelmiş olduğunu ima etti. Gezgin mecliste bulunanları şaşırtan bir rahatlıkla, ses tonunu şeyhinkine benzetmeye çalışarak, -Marifete ulaşmış olanlardan biri şöyle der- diye başladı. -Harfler, mürekkebin işaretleridir. Hiçbir harf yoktur ki mürekkeple boyanmamış olsun. harflerin rengi, mürekkebin boyasıdır. Harflerin boyası ise, sadece yanılsamadır. Onların içi, mürekkebin kalbindedir. Belirmeleri, mürekkebin izniyledir. Harflerin yazgısını mürekkep belirler.  Ve Ondan başka birşey yoktur. Bunu iyi dinle, sorun burada çünkü. Onlar aynı değildir, sakın ola ki bu şudur, o budur deme. Bunu söylemek çılgınlık olur. Çünkü hiçbir harfin olmadığı zamanda sadece O vardı. Ve harfler yok olduktan sonra da O kalacaktır yalnızca. Harflerin tümü yok olacaktır, sadece mürekkebin yüzü kalacaktır sonsuzca. Harflerin görüldüğüne bakıp aldanma, onlar gerçekte birer gölgedir. Onlara bakarken gözlerin gördüğü sadece mürekkeptir, bunu unutma. Hiç bir harf, mürekkebe ne bir şey ekleyebilir ne ondan bir şey eksiltebilir. Nerede bir harf varsa, mürekkebiyle birlikte vardır......-

......................
............


GEZGİN-Sadık Yalsızuçanlar