22 Ocak 2013 Salı

.16

     Şeyh, noktadan sözediyordu geldiğinde. Kaldığı yeri hatırlamakta güçlük çekince, Gezgin, -Fatihadan başlayın efendim- dedi. Yaşlı adam gülümsedi, - yeniden başlayalım o halde...- dedi ve - tüm kutsal kitaplar fatihada, fatiha besmelede, besmele be harfinde, be harfi ise, ayırdedici bir noktada bulunur. İşte ben, o ayrıdedici noktayım- şekliden ifade edilen elçi sözünü anımsatarak sözüne devam etti, - Bu söz, dilden dile aktarılarak bu güne değin gelmiştir. gelirken de tüm seçkin kimselerin kulaklarına yankılanmıştır. Ondaki sırrı anlamak için niceleri uğraşmış, pek çok geceyi uykusuz geçirmiştir. Böylesi bir çaba beni de hareketlendirdi ve ben kalbime doğru bükülerek, o sırrın güzelim kokusunu duymak için davrandım. Anlamak için mutlaka kaynağına dönmeliyim diye düşünerek manevi adımlarla yürümeye başladım. Yolculuğum sarp yamaçlı bir dağda son buldu. Doruğundaki tepelerin arasından onu çıkarıp ulu bilgelerin katına indirdim.Herkes bu gizi çoşkuyla aldı benden, -Bunu ancak onurlu bir melek verebilir- dediler. Gerçekten de noktanın sırrını elde etmek, benim gibi bir çaresizin gücünü aşıyordu. -Bu- dedim onlara, -Atanı belirsiz bir taşın fırlatılmasıdır, tıpkı mancınık gibi. Yayı kim geriyor, taşı kim yerleştiriyor ve fırlatıyor, bilmek ancak bağışla olur-. Hal diliyle şöyle demiştim,-Attığın zaman da sen atmamıştın, fakat Allah atmıştı-. Bu sırrın sırrıydı ve onu ancak hali benimkine yakın olanlar anlayabilirdi...

     Yaşlı adam sözün burasında sessizleşti, bakışlarını ayakta duran birinin dizleri hızasına gelebilen ve adıan taka denilen küçük pencereden dışarı dikti. Baktığı yerde bir yol uzuyordu. Dağa kavuşuyor ve tepeyi aşınca gözden yitiyordu. -Ardını görebilmek için çok çaba gerekiyor- diye düşündü. İçinden bir ses -Boşuna tasalanma- diye konuştu, - Çabayla onu elde edemezsin-.  _Nedir bu peki?- diye geçirdi aklından. İçindeki ses, -Aramakla bulunmaz- dedi. Yaşlı adam bekledi. Ses -Ama- diye ekledi, -Bulanlar ancak arayanlardır.-

 ..................................
....................................
....................................

     Gezgin tam da burada yine bir sessizliğe gömülen yaşlı adamın aktardıklarının ağırlığı altında kıvrandığını farketti. Bunu anlamasıyla birlikte bakışlarını ona doğrulttu, gördü ki şeyh de kendisine bakıyor ve çevresinde o ender anlarda beliren istiareli tebessüm oynaşıyor.  Yaşlı adam, uçsuz bucaksız bir sevgi denizinde bir damlaya dönüşmüş gibiydi, başını -Evet- anlamından sallayarak, konuşma hakkının ver sırasının artık Gezgine gelmiş olduğunu ima etti. Gezgin mecliste bulunanları şaşırtan bir rahatlıkla, ses tonunu şeyhinkine benzetmeye çalışarak, -Marifete ulaşmış olanlardan biri şöyle der- diye başladı. -Harfler, mürekkebin işaretleridir. Hiçbir harf yoktur ki mürekkeple boyanmamış olsun. harflerin rengi, mürekkebin boyasıdır. Harflerin boyası ise, sadece yanılsamadır. Onların içi, mürekkebin kalbindedir. Belirmeleri, mürekkebin izniyledir. Harflerin yazgısını mürekkep belirler.  Ve Ondan başka birşey yoktur. Bunu iyi dinle, sorun burada çünkü. Onlar aynı değildir, sakın ola ki bu şudur, o budur deme. Bunu söylemek çılgınlık olur. Çünkü hiçbir harfin olmadığı zamanda sadece O vardı. Ve harfler yok olduktan sonra da O kalacaktır yalnızca. Harflerin tümü yok olacaktır, sadece mürekkebin yüzü kalacaktır sonsuzca. Harflerin görüldüğüne bakıp aldanma, onlar gerçekte birer gölgedir. Onlara bakarken gözlerin gördüğü sadece mürekkeptir, bunu unutma. Hiç bir harf, mürekkebe ne bir şey ekleyebilir ne ondan bir şey eksiltebilir. Nerede bir harf varsa, mürekkebiyle birlikte vardır......-

......................
............


GEZGİN-Sadık Yalsızuçanlar

Hiç yorum yok: