29 Haziran 2013 Cumartesi

sana dün Kocatepe'den baktım Aziz İstanbul

     .....
     ''fakat atasözlerinin yarısı diğer yarısını yalanlar, Çünkü her biri yanlızca belli durumlarda geçerlidir. edebiyat mırıltının ve naranın yerini tayin eder. Onlara ayar çeker. Eşya, kelimeler karşısında savunmasızdır, dirençsizdir. Zihnimizi edebiyat dekore eder. Kalbimizle beynimiz arasında işlek kanallar, tüneller koridorlar açar. ahlaki olgunluğun, vicdan hassasiyetinin, gönül ferahlığının imkanlarını; edebiyat sanatı sayesinde keşfederiz. Bir kumandanı, anneyi, deliyi, büyücüyü, talebeyi, avukatı, fahişeyi: korkağı, cömerdi, zavallıyı, kurnazı dahiyi, tembeli, salağı... kelimelerinden tanırız. Sağlam bir edebiyat donatımı, bize insanların ruhunu sezme, insanlığımıza hakim olma, sahip çıkma gücü verir.Birbirimizi hakikaten tanımamız, sahiden anlamamız, derinden kavramamız edebiyat sayesindedir. Cehaletten, zalimlikten, hoyratlıktan çiğlikten, zayıflıktan başka nasıl sıyrılabiliriz? Edebiyat terbiyenin namütenahi hulasasıdır. Görgünün vitaminidir, bizi telef olmaktan kurtaran şifalı iksirdir; bizi elimizdekinden farklı bir sonsuzluğa sevk eder. Hem ağaçları, hem ormanı görmemizi sağlar. Yaprakların bakışlarını, meyvelerin soluğunu, gövdelerin çarpıntısını duyarız. Ardı arkası kesilmeyen ibret ve hikmet patlamalarının arasında yaşadığımızı fark ederiz. Harbin, sulhun, muhabbetin,dostluğun, aşkın, nefretin, emeğin, dikkatin, tedbirin, taktirin... manasını öğreniriz. Mana ile anlam arasındaki ayrıma temas ederiz. anlam, bizdeki karşılıktır; mana ise hakikatin kendisidir. Böylece benzer şeyler arasındaki farklar ile farklı şeyler arasındaki benzerlikleri kurcalarız. gönlümüz neye elverir, vicdanımıza ne sığar, aklımız neye erer? Edebiyat bilmeyen, soru soramaz, cevap bulamaz, problem çözemez.''

     Pür dikkat dinliyordum: '' insan değil beşer olarak doğarız. İnsan yavru fil yada bit yavrusundan farklı olarak, korumaya ziyadesiyle muhtaçtır.Bebekler, kültürün garantileri nispetinde himaye edilir. İnsan olmak, bir nar gibi, üzüm, incir gibi zamanla olgunlaşılarak varılan bir mertebedir. Bütün sanatlar, sanat eserleri insanlığımızın hizmetindedir. İnsan kemale erer mi? Bu mühim bir soru. Allah bize kitap gönderdi. Bir fotoğraf albümü, bir ezgi notası, bir melodi, bir yağlı boya tablo, bir sinema filmi değil. Harfler, canlı hücrelerdir. Cahil için her şey kötü güçler tarafından korunan sırlardır. Alim için sırlar hayatın manasını pekiştirir. Birbirimize söz veririz .Yeminler ederiz. Zira sonsuzlukta yolumuzu ancak ahitle bulabiliriz.''

     Sözlerini, artistik jestlerle biçimlendiriyordu: ''Bir millet edebiyatıyla yaşar. Bir ülke önce şiirler, hikayelerle, kıssalarla, deyimlerle kurulur. Bütün çabamız, sevgi dolu, takdir, teşekkür ifadeleriyle örülü sözler işitmek içindir. Müjdelerin taşıyıcısı kelimelerdir. Kalp atışlarımızın, nabzımızın, nefesimizin tercümeleridir edebiyat. Muhabbeti yani sevgiyi biz sohbet anlamında kullanırız..........................
Beden dili nasıl olur da dilimizden dökülen sözleri bastırır? Buna niye razı olalım? Niye şüpheli şahıs kalıbına girelim? ............................
söyle bana FU, biz aşkımızı kafamızı kaşıyarak, burnumuzu karıştırarak mı ifade edeceğiz? Şiirler ne olacak? Kelimeler, belki nimetler içinde en büyüğüdür. Yuvalar, devletler, hayatlar kurulur kelimelerle. Niyazi Mısri ne diyor? 'Burhan sorardım aslıma/aslım bana burhan imiş'



Korkma Ben Varım-MURAT MENTEŞ