Birkaç gün birlikte olmuş, yedi sofi arkadaş vardı. Bunların yemeye, içmeye ihtiyacı vardı, ama aralarındakii sohbetin tadından birtürlü yerlerinden ayrılıp yemeğe gidemiyorlardı. Vezirin biri bunların halini haberaldı. Uzaktan gelerek yüzünü yere koydu, şöyle dedi; Canınız ne isstiyor, ne arzuediyorsunuz? İçlerinden biri git dedi, bize yetecek derecede bolca lokma hazırla, evi boşalt, büyükten, küçülten kimse bulunmasın. Kendinde evden çık. Hiçkimse kapıyı çalmasın. Vezir öyle yaptı. Bunlar yedi kişidir, dedi, ben ihtiyat olarak yirmi kişilik bir sofra hazırlayayım, ev halkını da akrabaların evlerine göndereyim. ayrıca şöyle dedi; Bu gün hiçkimse bu evin etrafında dolaşmasın. Kaseleri doldurdu, ekmekleri sofraya yerleştirdi, onları eve çağırdı, yerlerine oturttu. Artık müsadenizi diliyorum, bu gece sabaha kadar sizden ayrılıyorum, dedi. Kapıyı kapadı ve dışarı çıktı. Onlara evi terketmiş gibi görünerek yukarıda bir odaya çekildi, gizlice bir delikten bunların nasıl yemek yediklerini seyre daldı. Birer birer kaseleri önlerine koyup yemeğe başladılar. Kaseler boşalınca, ikincisini alıyorlardı. Ansızın birisi sofradan yuvarlanıp düştü. Tanrı rahmetine kavuştu. Her şey aslına döner kaidesine göre, ''rabbine dön'' emrini işitti. O zaten doğruluk makamında idi; hem orada hem de burada o renksiz perdenin arkasında kalmıştı. O perde sayesind eonu burada gördüler. Geri kalan altı kişi yemeğe devam ettiler. Bir saat daha geçmişti. Öteki arkadaşıda evvelkinin ardından yürüdü.Böylece yedinci kişiye kadar hepsi gitti. İçlerinde ancak bir kişi sağ kaldı. Ev sahibinin sabrı tükenmişti. Aşağı indi, hemen kapıyı açtı. Güya dışarıdan geliyormuş gibi bir durum takındı ve sordu; Nasıl oldu şeyhim? Yemekler kafi geldi mi? İstediğiniz gibi yediniz mi? Şeyh, hayır dedi.
Vezir sordu ve şeyh cevap verdi; Eğer yetişecek kadar olsaydı, ben de sağ kalmazdım, istek baki kaldıkça yemek yeter derecede sayılmaz.
Tam karnı doymuş olanın cevabı ancak iç kapının hiç bir tarafından bir soru ve karşılık gelmemesidir. Soru ve karşılık istekleri devam ettikçe orada başka sorular, başka cevaplar bulundukça yeterlik olmaz. Bunun delili de içinde bir kuşku olması ve bunun cevaba muhtaç bulunmasıdır.
Makalat-Şems-i TEBRİZİ
20 Mart 2010 Cumartesi
19 Mart 2010 Cuma
18 Mart 2010 Perşembe
la tahzen
Ey insan!Ey sadece kul olan!
Bırakma kendini,vazgeçme!...
Mücadelenin her anına dünyadan daha çok değer biçen bir yürek takipçin var ve unutmaman gereken tek bir telkin:
"Üzülme! İnanıyorsan,üstün geleceksin!''
Bırakma kendini,vazgeçme!...
Mücadelenin her anına dünyadan daha çok değer biçen bir yürek takipçin var ve unutmaman gereken tek bir telkin:
"Üzülme! İnanıyorsan,üstün geleceksin!''
2 Mart 2010 Salı
............................
Şiir:
Medem ki nefsini bilmekte herkes gafil,
Ne olurdu bilseydim kimlerdir cahil!
....
Kendini başkalarından üstün gören , bundan hoşlanan kimse, tıpkı, ''ölen filan kadın, teneşirde gülüyordu,'' diyen zavallıya benzer. O filan kadının kendisine güldüğünü idda eder ama bilmezki orası gülecek yer değildir. Ben sana'' bir emir verdim niçin yapmadın '' diye sodum. Bana dedi ki; ''ben mazeretimi söyledim''. Ben o mazereti kabul etmedim, iki yüzlülük ettim. İçimden gelen bir ses bana diyorduki, ''Benim söylediğim şeyleri yapmış olsaydın ıstıraptan kurtulurdun:'' Gerçi biz seni bu alemde o elemlerden kurtarsaydık hoşuna giderdi. Ama öteki aleme yarın zevk veneşe ile gitmene nasıl yardım edebilirdik? Herkes orada kendi ıstırabı ile kapıda kalır.
Şeyh vaaz ederken biri diyordu ki; '' Bu ne öğütlerdir? minberden bir kaç terane söyler, bir kaç curcuna çalar,ama kendi nefsine hiç öğüt vermez.Niçin kendi çocuklarına bunu anlatmıyor? Böyle yapsaydı onlarda böyle olmazdı. Haşa karısına niçin birşey söyleyemiyor.'' Şeylik feragattir. Vaiz de, Hakk'ın, Hakk ehli kişilerin şefaatine işaret etmeli. O zaman şeyhin vaazda söylediği sözler, taşa bile tesir eder. Hekeme deseler ki;'' şu hastayı tedavi ediyorsun, ama daha önce niçin ölen babanı vaoğlunu tedavi etmedin?''
Hazreti Muhammed'e dediler ki; ''Niçin amcan Ebu Leheb'i o sapkınlık zindanından aydınlığa çıkaramadın?'' Şöyle buyurdular'' Hastalıkvardır ki tedavisi mümkün değildir. hekimin böyle bir hastayla boşuna uğraşması cehalet olur.'' Hastalık vardır ki, derman ve tedavi kabul eder. Onu ihmal etmekte merhametsizlik olur.
Çiftçinin biri toprağa birşeyler ekiyordu. Ona, '' Niçin evinin bitişiğindeki yerleri ekmiyorsun?'' dediler. ''Orası çoraktır ekin ekilmeye layık değildir.'' dedi. benim o sözleriminde hiç bir ziyanı yoktur. Belki faydası vardır. Ama hangi fayda? Bir alemde ki, bir zümre ondan mahrum değildir. Nilin nehrinin suyu bir gün kıptiye kan görünürse, bunda nilin suyunun ne suçu var? Davut peygamberin tatlı sesi anlamayanın hoşuna gitmez, ona çirkin gelirse, bundan o sesin değerine bir eksiklik gelirmi?
Şiir;
Güneş ışığına bir zarar gelirmi hiç!
Görmezse ne çıkar yahudinin gözü?
Şems-i Tebrizi - MAKALAT
Medem ki nefsini bilmekte herkes gafil,
Ne olurdu bilseydim kimlerdir cahil!
....
Kendini başkalarından üstün gören , bundan hoşlanan kimse, tıpkı, ''ölen filan kadın, teneşirde gülüyordu,'' diyen zavallıya benzer. O filan kadının kendisine güldüğünü idda eder ama bilmezki orası gülecek yer değildir. Ben sana'' bir emir verdim niçin yapmadın '' diye sodum. Bana dedi ki; ''ben mazeretimi söyledim''. Ben o mazereti kabul etmedim, iki yüzlülük ettim. İçimden gelen bir ses bana diyorduki, ''Benim söylediğim şeyleri yapmış olsaydın ıstıraptan kurtulurdun:'' Gerçi biz seni bu alemde o elemlerden kurtarsaydık hoşuna giderdi. Ama öteki aleme yarın zevk veneşe ile gitmene nasıl yardım edebilirdik? Herkes orada kendi ıstırabı ile kapıda kalır.
Şeyh vaaz ederken biri diyordu ki; '' Bu ne öğütlerdir? minberden bir kaç terane söyler, bir kaç curcuna çalar,ama kendi nefsine hiç öğüt vermez.Niçin kendi çocuklarına bunu anlatmıyor? Böyle yapsaydı onlarda böyle olmazdı. Haşa karısına niçin birşey söyleyemiyor.'' Şeylik feragattir. Vaiz de, Hakk'ın, Hakk ehli kişilerin şefaatine işaret etmeli. O zaman şeyhin vaazda söylediği sözler, taşa bile tesir eder. Hekeme deseler ki;'' şu hastayı tedavi ediyorsun, ama daha önce niçin ölen babanı vaoğlunu tedavi etmedin?''
Hazreti Muhammed'e dediler ki; ''Niçin amcan Ebu Leheb'i o sapkınlık zindanından aydınlığa çıkaramadın?'' Şöyle buyurdular'' Hastalıkvardır ki tedavisi mümkün değildir. hekimin böyle bir hastayla boşuna uğraşması cehalet olur.'' Hastalık vardır ki, derman ve tedavi kabul eder. Onu ihmal etmekte merhametsizlik olur.
Çiftçinin biri toprağa birşeyler ekiyordu. Ona, '' Niçin evinin bitişiğindeki yerleri ekmiyorsun?'' dediler. ''Orası çoraktır ekin ekilmeye layık değildir.'' dedi. benim o sözleriminde hiç bir ziyanı yoktur. Belki faydası vardır. Ama hangi fayda? Bir alemde ki, bir zümre ondan mahrum değildir. Nilin nehrinin suyu bir gün kıptiye kan görünürse, bunda nilin suyunun ne suçu var? Davut peygamberin tatlı sesi anlamayanın hoşuna gitmez, ona çirkin gelirse, bundan o sesin değerine bir eksiklik gelirmi?
Şiir;
Güneş ışığına bir zarar gelirmi hiç!
Görmezse ne çıkar yahudinin gözü?
Şems-i Tebrizi - MAKALAT
ilim
Arap dilinde antiçmek için kullanılan harfler üçtür; vav, be, te. Her üç harf ile ant içerim ki, vallahi, billahi, tallahi, şu medreselerde tahsil görenler, hep bir mansıp sahibi olalım, bie merderese elde edelim derler. İyi duygularla hreket etmek gerekirsenbunlar o derneklerde bir yer tutmak için çabalarlar. Halbuki bunlara sormalı: Dünya lokmadı için ne diye ilim tahsil edersin? Bu ip insanı o kuyudan çıkarmak içindir. Yoksa yapışıpta başka kuyulara inmek için değil. Sen daima, acaba ben kimim ? diye düşün. hangi cevherdenim, niçin geldim, nereyengidiyorum? aslım neredendir, şu anda neredeyim, yüzümü nereye çevireyim?
Şems-i Tebrizi - MAKALAT
Şems-i Tebrizi - MAKALAT
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)