Hayattan çok az şey istedim- ama o, o kadarını bile esirgedi benden. Azıcık güneş, kırlar, bir lokma ekmek bir lokma huzur, canımı fazla yakmayacak bir yaşama bilincim olsun. Bu kadarı bile esirgendi benden, hani yüreğimizin katılığından değil de, paltomuzun düğmelerini açmaya üşendiğimiz için dilenciyi başımızdan savarız ya, işte o şekilde.
Huzurlu odamda, kederler içinde yazıyorum, şimdiye kadar olduğum, bundan sonrada olacağım gibi yapa yalnızım. Merak ediyorum, acaba görünüşte pek bir değeri olmayan sesim, binlerce sesin özünü, binlerce hayatın kendini anlatmaya olan susuzluğunu, gündelik yazgısı içinde faydasız hayallerin, iz bırakmayan umutların tutsağı olmuş benimki gibi binlerce ruhun sabrını temsil ediyor olabilir mi?
Huzursuzluğun Kitabı - FERNANDO PESSOA
18 Nisan 2014 Cuma
7. (Huzursuzluğun Kitabı - FERNANDO PESSOA)
Devlete iş yaparak küpünü doldurmuş bir şirkette çalışan bir arkadaşım, kazandığım parayı beğenmeyerek geçen gün şöyle dedi bana: ''Sömürülüyorsunuz, dostum.'' Bunun üzerine düşündüm de, sahiden de öyle; ne var ki, maden ki hayatta sömürülmekten kaçmanın yolu yok, kendini beğenmişlerin, şöhret budalalarının, üzüntünün ya da imkansızlığın peşinden koşanların yerine, kumaş tüccarı vasgues'e kendimi sömürtsem daha iyi değil mi, diye sormadan edemiyorum kendime.
...............
başkaları yuvalarına nasıl sığınırsa, ben de Rua dos Dourades'teki o büyük büroya öyle sığınıyorum. Hayat karşısında bir sipere çekilircesine, masamın ardına siniyorum. Benim olmadığı halde sahibi olduğum, içine kayıtlar düştüğüm o ticari defterlere duyduğum sevgiden gözlerim yaşarıyor neredeyse, mürekkep hokkasını ve biraz ötemde bordroları hazırlayan sergio'nun sırtını seviyorum. Belki sevecek başka bir şey bulamadığımdan böyle oluyor, ama belki de insan sevgisine değer hiç bir şey olmadığından; duygusallığa kapılıp sevgimizi birine vakfetmeye niyetlendiysek - yıldızların sonsuz kayıtsızlığındansa benim gösterişsiz mürekkep hokkası yeğdir.
Huzursuzluğun Kitabı - FERNANDO PESSOA
...............
başkaları yuvalarına nasıl sığınırsa, ben de Rua dos Dourades'teki o büyük büroya öyle sığınıyorum. Hayat karşısında bir sipere çekilircesine, masamın ardına siniyorum. Benim olmadığı halde sahibi olduğum, içine kayıtlar düştüğüm o ticari defterlere duyduğum sevgiden gözlerim yaşarıyor neredeyse, mürekkep hokkasını ve biraz ötemde bordroları hazırlayan sergio'nun sırtını seviyorum. Belki sevecek başka bir şey bulamadığımdan böyle oluyor, ama belki de insan sevgisine değer hiç bir şey olmadığından; duygusallığa kapılıp sevgimizi birine vakfetmeye niyetlendiysek - yıldızların sonsuz kayıtsızlığındansa benim gösterişsiz mürekkep hokkası yeğdir.
Huzursuzluğun Kitabı - FERNANDO PESSOA
yaşamak (Huzursuzluğun Kitabı - FERNANDO PESSOA)
Yaşamak, başkalarının niyetleriyle örgü örmektir. Bununla birlikte, ömür süresince zihnimiz özgürdür ve bütün beyaz atlı prensler, ucu kancalı fildişi tığla iki ilmek atımı süresince, kendi büyülü bahçelerinde gezinebilir. Varlıklarla yapılan tığ işi... Aralıklar... Hiçbir şey...
Huzursuzluğun Kitabı - FERNANDO PESSOA
Huzursuzluğun Kitabı - FERNANDO PESSOA
14. (Huzursuzluğun Kitabı - FERNANDO PESSOA)
Daha fazla sıkıntı doğurmaktan başka derdi olmayan bir sıkıntı; bugün çektiğiniz acının acısını yarın çekeceğinizi şimdiden size muştulayan acı - ne büyük bir açmaz bu, hem yararsız, hem bir okadar sahte, ne büyük bir açmaz...
Huzursuzluğun Kitabı - FERNANDO PESSOA
Huzursuzluğun Kitabı - FERNANDO PESSOA
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)