4 Ocak 2014 Cumartesi

mağaraların mimarı

İlahiyat, ahlak, tarih ve her günkü tecrübemiz bize, dengeye ulaşmak için sonsuz sayıda sır olmadığını öğretirler; tek bir sır vardır: itaat etmek. ''Bir boyunduruğu kabullenin'', diye tekrarlar bize, ''ve mutlu olursunuz; bir şey olun ve acılarınızdan kurulursunuz.'' Gerçekten de şu dünya da her şey meslektir; zamanın profesyonelleri, soluk almanın memurları, ümit etmenin asilzadeleri olan bizleri doğmadan önce bir makam beklemektedir: kariyerlerimiz annelerimizin karnındayken hazırlanır.. Resmi bir evrenin üyeleri olarak, sadece delilerin lehine yumuşayan katı bir kader mekanizmasıyla bir yer işgal etmek zorundayızdır orada; hiç değilse deliler bir inanç sahibi olmakla, bir kurumu benimsemekle, bir fikri desteklemekle, bir girişimi sürdürmekle yükümlü değildirler. Toplum oluştuğundan beri, ondan kaçmayı istemiş olanlar zulme uğramıştır ya da çeneleri kapatılmıştır. Her şeyiniz affedilir, yeter ki bir mesleğiniz, isminizin bir alt-başlığı, yokluğunuzun üzerinde bir damga olsun. ''Hiç bir şey yapmak istemiyorum,'' diye bağırma cüreti kimsede yoktur - bir cani karşısında, fiiliyattan azade olmuş birinin karşısında olduğumuzdan daha fazla bağışlayıcıyızdır. İtaat etme imkanlarını çoğaltmak, özgürlüğünde feragat etmek, içindeki serseriyi öldürmek...  insan esaretini böyle inceleştirmiş ve hayaletlere bağlanmıştır. Horgörülerini ve başkaldırılarını bile, tavırlarının, hareketlerinin ve ruh hallerinin  ırgatı olduğundan, onların hakimiyeti altına girmek için geliştirmiştir. Mağaralardan çıkıp oradaki batıl  inançlarını  muhafaza etmiştir; onların tutsağıyken, mimarı haline gelmiştir. İlk baştaki koşullarını daha fazla yaratıcılık ve incelikle sürdürür; ama aslında, karikatürünü büyülterek ve ya ufaltarak, yüzsüzce aşırmaktadır. ipin ucundaki şarlatandır; burkulmaları ve yüz buruşturmaları hala yanılsamaya yol açmaktadır.......



Çürümenin Kitabı - E. M. CİORAN

YOZLAŞTIRICI

''Şüphe'yi yerkürenin derinliklerine kadar ekmek isterdim; onun maddeye nufuz etmesini sağlamak, zihnin hiç girmediği yerde onun hükümdarlığını kurmak ve varlıkların iliğine ulaşmadan önce de taşların huzurunu sarsmak, oraya güvensizliği ve yürek kusurlarını sokmak. Mimar olsam, Yıkım'a bir tapınak inşa ederdim; vaiz olsam,duanın güçlülüğünü açığa vururdum; kral olsam, başkaldırının amblemini dikerdim. İnsanlar gizliden gizliye birbirinden tiksinmeye heves ettiklerine göre, her tarafta kendine sadakatsizliği tahrik ederdim, masumiyeti hayrete düşürürdüm, kendine ihanet edenleri çoğaltırdım, kesinliklerin çürüme yerinde çoğunluğun kokuşup gitmesine engel olurdum.''


Çürümenin Kitabı - E. M. CİORAN