Fakat böyle olmayacağını da gayet iyi biliyordum. Hayatımızın, bir takım ehemniyetsiz teferruatın oyuncağı olduğunu, çünkü asıl hayatın teferruattan ibaret bulunduğunu görüyordum. Bizim mantığımızla hayatın mantığı birbirine uymuyordu. Bir kadın, trenin camından dışarı bakabilir, bu sırada gözüne bir kömür parçası kaçar, o ehemniyet vermeden bunu oğuşturur ve bu minimini hadise dünyanın en güzel gözlerinden birini kör edebilirdi. Yahut bir kiremit, hafif bir rüzgarla yerinden oynayarak, devrin gıpta ettiği birt kafayı parçalayabilirdi. Göz mü mühim kömür parçası mı, kiremit mi mühim kafa mı, diye düşünmek nasıl aklımıza gelmiyorsa ve bütün bunları nasıl hiç müteala yürütmeden kabule mecbursak, hayatın daha başka türlü birçok cilvelerine de aynı tevekkülle katlanmaya mecburduk.
Sebahattin Ali - Kürk Mantolu Madonna