başlayan herşey bitiyor. SonlanaN şeylere bağlılık insanın içini acıtıyor doktor. bağlandığı nesnelerin artık önünde olmayışı kalbini yaralıyor. Baksana güneş şimdi ufukta kaybolmak üzere. Ne acı birşey bu. Sayılı kere güneşin batışını seyretmek ne acı... Unamuno der ki''yokmuş gibi düşünemeyiz kendimizi'' Meslektaşın Winnicott'u bilirsin. Bak onu da okumalısın. Onun nesne sürekliliği diye ünlü bir teorisi vardır, blirsin. Belli bir yaşa gelen bebekler, ellerindeki oyuncaklar alınıp saklandığında oyuncağın yok olmadığını, biryerlerde olması gerektiğini bilir ve onu ararlarmış. İnsanda gözünün önünden giden nesnelerin nerede olduğunu merak ediyor. Çocukken güneşin battıktan sonra nereye gittiğini, artık kullanmadığım eşyaların başına ne geldiğini merakederdim. Annem eski elbiselerimi eskiciye verirdi. Onların başına ne geldiği en büyük merakımdı. Muhtemelen bir başka çocuk giyecekti. Sonra, sonra, sonra? insan daima şunu sormadan edemiyor; güneş battı sonra? Ya da; öleceğim ya sonra? Oyuncağını kaybeden fakat onun biryerlerde olması gerektiğini bilen çocuk gibi, insanda ölse bile biryerlerde var olması gerektiğini hissetmek isityor.......
Aynalar Koridorunda Aşk-MUSTAFA ULUSOY
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder