5 Temmuz 2012 Perşembe

     Böyle tanıdım beni ben yapan görünmez yanlarımı. Kendi görüntüsü üzerinde yüzen bir nilüfer gibi, ondan yansıyan görüntülerimle döküldüm kendi üzerime. Böyle okudum kendimi. Böyle hoşnut kaldım kendimden. Hayatı ve kendimi böyle öğrendim. Onu, herşeyi terkederek, herşeyi göze alarak, yaktığım gemilerde bende yanarak, yıktıklarımın enkazı altında ben de kalarak sevdim. Aykırı gerçeği ile yüzyüze gelen ruhun hisettiği tedirginlikle sevdim ben. Şu ki bulanık değilim. Hiç birşeye akıl yetiremeyen çocukların berrak sevinciyle sevdim.

     Merak,mutsuzluğun hem sebebi hem neticesi. O'bu ömrümün bundan sonrasına dair kuş gözü kadar bir ayrıntıyı dahi meraketmeyecek kadar mutlu olarak sevdim. O'nu gördüğüm o ile göremediğim o arasındaki uçurumları hesaba katmyarak sevdim. Onu öyle sevdim ki oan tahammülsüzlüğüm, demedim. Uçurumlar koymadan sevdiğimlegördüğüm arsına, öyle saf sevdim. O'nu, sadece güzelliğini merak ederek; kimliğini, karanlıklarını, geçmişini meraketmeden, tarihçesi ihmaledilmiş bir aşkla sevdim. Koşullu değildi sevdam. Bana gösterdiğinden daha fazlasını istemedim.




İsimle Ateş Arasında-NAZAN BEKİROĞLU

Hiç yorum yok: