başkaları gibi yaşamasını bilmeyenler, başkalarını taklit etmeliydi. Onlarda ellerinden geleni yapıyorlardı. Deniz kıyısında bir kahvede oturuyorlar, ah ne kadar güzel! diyorlardı. Deniz havası bize iyi geldi diyorlardı. Önlerinden takalar geçiyordu; Ne sıcak renklere boyanmış tekneler! diyorlardı. O renkle, o rengi hangi ressam yanyana getirmeye cesaret edebilir?(bunu Nurse Hanım'dan öğrenmişlerdi). Bütün bu temiz havaya rağmen, gece iyi uyuyamıyorlardı. Deliksiz bir uyku çekecek kadar yorulmadıkda ondan diyorlardı. Ertesi gün tepelere tırmanıyorlardı............................................................................
.........................................
Dönerken, ucuza olduğunu düşündükleri bir gazinoya giriyorlar, biraz içiyorlardı. Ne yazıkki Hikmet her mezeyi ısmarlarken yeniden hesap yapıyor, yol parası dışında cebinde ne kaldığını sayıyordu. (Yolparası ayrı bir cepte taşınıyordu.) Sevgi pantolon cebini dikmeyi unuttuğu için, birkeresinde bu para düşürülmüştü. Allahtan hesap beklenilenden az gelmişti. Biz serseri değil miyiz? diye tekrarlıyordu Hikmet; Böyle şeylere aldırı mıyız?
Böyle şeylere aldırmıyorlardı; zaten, aldıracak çokaz şey kalmıştı. Sevgi, hiçbirşeye aldırmadığı halde erkenden uyukluyordu. Hikmet de, eşyalarının birtürlü dolduramadığı salonda bütün gece yanlızbaşına düşünüyordu.
OĞUZ Atay/Tehlikeli Oyunlar
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder