7 Ocak 2009 Çarşamba

yakalanan isa

-Müthiş akıllı bir ruh, yok etmeye ve yokolmaya kadir bir 0ruh, çölde seninle konuşmuş(incilde anlatıldığına göre; isa, vaftiz edildikten sonra çölde , kırk gün kırk gece oruç tutup dua etmiş. açlığını duyduğuzaman şeytan gelmiş ve isa'ya; ''Tanrının oğlu isen buradki taşları ekmek haline getir ve açlığını gider'' demiş. İsa da ''kitaplarda, sadece ekmekle yaşanmaz yazılıdır'' demiş. Şeytan isayı kutsal şehre götürüp bir kilisenin enb yüksek kluılesine çıkarmış. ''tanrının oğlu isen kendini aşağı at'' demiş. ''çünkü kitaplar, böyle birşey olunca meleklerin kollarını uzatarak seni tutacaklarını yazıyor''. isa '' tanrıyı denemeye kalkma'' cümlesiyle ikinci tuzağıda reddetmiş. Şeytan bu sefer onu yüksek bir dağa götürmüş. yukarıdan aşağıya seilmiş dünyayı göstererek, ''bana secde edersen hepsi senin olur'' demiş. sadece tanrının önünde secde edileceğini söyleyerek şeytana kendisini rahat bırakmasını emretmiş)
kitaplarımıza göre seni doğru yoldan çıkarmaya çalışmış. Aslı var mı bunun? Kabul etmediğin ve kitapların, ' 'hak yoldan çıkarma'' diye adlandırdığı o üç sorudan daha özlü ne olabilir? Aslında dünyayı kökünden sarsacak gerçek mucize o gün, o üç sorunun sorulduğu gün olmuştu. Mucize bu soruların ortaya atılmasındaydı. sadece bir deneme, bir bir ihitimal olarak korkunç ruhun sorduğu 3 sorunun kitabımızdan tamamen silindiğini, bunları yeniden kitaplayra yazdırmak için tekrar çalışmak, hazırlıklar yapmak gerektiğini düşünelim ki, bu iş için dünyanın en akıllı, olgun insanlarıyla devlet ve kilise büyükleri, bilginler şiarler filazoflar birleşmiştir. onlara verilen konu şu; '' Düşünüp 3 soru bulun. Öyle sorular ki, üç kelimeyle üç cümleyle dünyanın ve insanların bütün geleceği söylenebilsin. yeryüzünde zeka, akıl diye bildiğimiz ne varsa birleşerek mkudretli ruhun sana çölde sorduğu üç soruya kuvvet ve derinlik bakımından benzer birşey sorabileceklerini düşünebilirmisin? Yalnız bu spruların orataya atılmasındaki mucize karşısında ölümsüz, mutlak bir zeka bulunduğuğnu gösteriyor. İnsanlık bir bütün halinde derlenerek, onun bütün ngeleceği topu topu üç soruya sığdırılıyor. Bu sorular insan tabiatının çözümlenmemiş ve tarihleşmiş çelişkilerinin 3 şeklidir. Daha önce bunu anlamak mümkün değildi, geceleğimiz karanlıktı ama şimdi, üzerinden onbeş asır geçince görüyoruz ki bu üç soruda herşey okadar önceden kararlaştırılmış, söylenmiş ve yerine gelmiş ki, buna ne birşey katılabilir nede bundan birşey eksiltilebilir. Kimin haklı olduğuına kararvermek sana düşer. Sen mi, sana sarular soran mı? Birinci soruyu hatırla.tam değilse bile anlamı aşağı yukarı şöyleydi; ''insanlar alemine gitmek istiyorsun ve eli bnoş gidiyorsun. Onlar basitlikleri ve doğuştan gelme savruklukları yüzünden bunu kavrayamayacak, hatta verdiğin sözden korkacaklar. Çünkü insan oğlunun baştan beri, hürriyetten çokl yadırgadığı başka birşey olmamıştır! Şu çıplak kızgın çöl taşlarını görüyormusun? onları ekmek yap, insanlar minnetle, uysal bir sürü halinde hem peşinden koşacak, hem de nimetlerini geri alırsın diye korkudan titreyeceklerdir. Ama sen insanları hürriyetten yoksun etmek istemedin, bu teklifi geri çevirdin; ekmek pahasına satın alınan itaatin değersiz olduğunu düşündün. ''sadece ekmekle yaşanmaz diye karşılık verdin. Ama bir gün toprak ruhu, ölümlü dünyanın yeryüzünün ekmeği sebebiyle senin sütüne yürüyecek, dövüşüp seni yenecektir. İnsanlarda; '' bu hayvanın benzeri yok, bize gökten ateş indirdi'' diye bağırıp onun peşinden koşacaklar. Biliyor musun bunu?
Yüzyıllar geçecek, insanlar akıl ve bilim ağzıyla suçu ve tabi günahı da bir yana koyarak, ayakta kalanın yanlız açlık olduğunu haykıracaklar. Bunu da biliyor musun?Sana karşı isyan bayrağı çekip tapınağını yıkanlar, o bayrağa; '' Karınlarımızı doyur, sonra bizeen erdem iste'' diye yazacaklar. tapınağının yerini yeni bir yapı, korkunç bir babil kulesialacak. Gerçi oda öteki gibi bir yanda akalacak ama, yeni kulenin yapılmasına meyan vermemek senin elindeydi. Hiç değilse insanlığı bin yıl uğraşıp didindikten sonra ıstıraplardan kurtarabilirdin. Çünkü kuleyle bin yıl uğraşıp didindikten sonra insanlar nasıl olsa bize gelecekle. Bizi gene yeraltı mağaralarımızda bulacaklar. Çünkü tkrar tekrar baskı ve eziyet göreceğiz. Bizi bulunca; '' doyurun bizi diye yalvaracaklar. Bize gökten ateş indirmeyi vaadedenler sözlerini tutmadılar.!! Ozaman kulenin yapısını biztamamlayacağız. Çünkü ancak onları doyuran yapacak bunu. Bu işi biz, hem senin adını yalandan kullanarak yapacağız,. Biz olmasak bunlar kendilerini asla asla doyuramazlar. İnsalar hür kaldıkça dünyanın bütün bilgileri ekmek sağlamaz onlara. Sonunda hürriyeti ayaklarımızın altına sererek,'köleliğe razıyız yeterki doyurun bizi'' diyecekler. Hürriyetle doyasıya dünya nimetinin bir arada olamayacağını anlayacaklar ve bunu aralarında asla paylaşmaya yanaşmayacaklar. Ondan başka ahlaksız, değersiz isyancvılar oldukları için asla hür olaöayacaklarına kanaat getirecekler. Sen onlara gökteki nimeti vaat etmişsin, ama tekrar söylüyorum; zayıf içi daima bozuk, ezelden asaleten yoksun insan oğulları gökteki nimetleriş yeryüzüne üstün tutarmı hiç? Binlerce onbinlerce kişi göklerin ekmeği uğruna senina rdından gitse bile, ölümlü dünyanın nimelerinden geçemeyen milyonlarca insan ne olacak? Yoksa sence ancak büyük güçlü olan onbinlerin değeri varda, denizde kum misali çok aciz ama genede seni sevenleri ötekilere malzeme olarakmı bırakırsın? Hayır biz ayıf ve acizlerin değerini biliriz. Kusurludur, isyancıdırlar ama, sonunda onlarda yola gelir. Bize hayran olacaklar, başlarına geçip onları ürüküten hürriyetten kurtarmaya razı olduğumuz için bize tanrı gözüyle bakacaklardır. Hür kalmaktan bu derece korkar bunlar. Bizde senin sözünle, senin adına hüküm sürdüğümüzü söyleyeceğiz. Yani tekrar aldatacağız onları, çünkü seni bir daha yanımıza yaklaştırmayacağız. Yalan söylremek zorunda olduğumuz için ıstırap duyacağız. İşte sana çölde sorulan birinci sorunun anlamı ve herşeye üstün tuutuğun hürriyet uğruna çiğpnediğin şey bu.

Halbuki bu soruda dünyanın en büyük sırrı ngizliydi. Yeryüzü nimetlerini kabuletmekle gerek tektek, gerekse toplu olarak bütün insanların ezeli bir derdini halletmiş olurdun. Başıboş kaldıkça hemen tapınacağı bir tanrı bulmak insanoğlunun en büyük kaygısıdır. Ama önünde dize gelecekleri tanrının değerinin su kaılmadık cinsten olmasınıda kesinlikle isterler, tanrının büyüklüğüne herkes kabuletmiş olmalı. Çünkü, bu zavallı yaratıkların tasası yanlız senin benim için tapınacağımız bir varlık bulmak değil, herkesin ve ille hepbirlikte, imanla, baştacı edecekleri biri,ni bulmaktır. İşte bu ortaklaşa tapınma ihtiyacı hem tektek, hem toplu olarak bütün insanların ta ilk yüzyıldan beri başlıca ıstırap konusu olmuştur. Toplu tapınma yüzünden birbirlerinin kanına girerlerdi. Kendilerine bir takım tanrıla ricad ederler, birbirlerine; '' tanrılarınızdan vazgeçin, , bizimkileri kabul edin yoksa sizide, tanrılarınızıda yok ederiz!! diye haber salarlardı. Bu kıyamete kadar böylece sürüp gidecektir.

Dünyadaki tnrıları tükeinince bu seferde putrlara tapınmaya başlayacaklardır. İnsan tabiatınınbu temel sırrını biliyordun, bilmemene imkan yoktu, fakat insanların sana kayıtsız şartsız tapınmalarını sağlayacak biricik gerçeği bu dünyanın niöetlerini twemsil eden bayrağı, göklerin uğruna reddettin. daha sonra yaptıklarında cabası. Bunlarda hep hürriyet uğrunaydı. Dedim ya sana, zavallı zavallı bir yaratık olan insanoğlunun baş derdi; kendine doğuştan bağışlanan hürriyetten sıyrılıp bunu bir an önce başkalarına devredebilmektir. Hüriiyetlerini, vicdanlarını huzura kavuşturana pekala teslimedebilirler. ekmek senin elinde emin bir zafer bayrağı olurdu, vereceğin ekmek uğruna insanlar önünde eğilirdi. gerçekten ekmek kaygısından daha önermli bir dava düşünülemez. Yanlız bir başkası ekmek verdiğin kişinin vicdanını çelerse, ozaman bu kimseinin uzattığı ekmeğe sırt çevirip vicdanını çelenin peşinden gidecektir. Bunda sen haklıydın. zira insanlar var olmasının sırrı yanlız yaşamakta değil, yaşamalarının nedenindedir. Ne için yaşadığını kesin olarak bilmeden insan yaşamayı kabul etmez, hatta dünya nimetlerine boğulsa bile kendini yok etme yoluna gider.
BU böyleyken ne oldu? sen insanların hürriyetini ellerinden alacak yerde dahada artırdın. İnsanların iyiyle kötüyü diledikleri gibi seçme hakkına pek değer vermediklerini; rahatı hatta ölümü tercih ettiklerini unuttun mu? İnsan için vicdan hürriyeti kadar çekici ama okadarda azap verici bir şey yoktur.Halbuki sen vicdan huzuruna güvenilir bir temel sağlayacak yerdeen olmayacak, kararsız , karanlık, insan gücünün üstünde bir takım şeyler peşine düştün. Bununla insanları sevmezmiş gibi hareket ettin. Hemde kim yaptı bunu? Hayatını onların yoluna vermek için dünyaya gelen sen. İnsan hürriyetini ele geçirecek yerde artırdın, insanların iç alemine sonsuza kadar sürecek çeşitli ıstıraplar katın. Hiç bir baskının etkisinde kalmamış insan sevgisini arzuluyordun. seni içten severek çekici kuvvetine bağlanarak, kendiliklerinden, peşinden gelmelerini istedin. Eski, sert kanunlardan, insan, anlık hürriyetle, gözlerinde yanlız senin hayalinle kendi başına karar verecekti. Fakat seçme hürriyeti gibi ağır bir yük altında ezilenlerin, senin hayalini de verdiğin gerçeği de iteleyip, hatta seni bile inkara varacaklarını düşünmedin mi hiç?Sonunda gerçeğin send eolmadığını söyleyeceklerdir. Böyle olmasa çeşitli kaygılar ve çözümsğz problemler bırakarak onların endişelenip üzülmelerine sebep olmazdın.Böylece sen kendi kırallığının temelini sarstın, bunda hiç kimseye suç bulma. halbu ki sana teklif edilen bu muydu? sana başkaldıran güçsüz isyancıların vicdanlarını, hemde kendş mutlulukları için ebediyyen bağlayan, etki altında tutan üç kuvvet var; mucize, sır, otorite. Sen üçünüde teptin. Korkunç muzır kaıl ruhu seni mabedin tepesine çıkarıp, gerçek tanrı oğlu olup olmadığını öğrenmek isterken; '' kendini aşağı at diyordu, zira kitaplarda melekelrin onun yere düşmesine vakit bırakmadan onu kollarına alrak göğe çıkaracakları yazılıdır. Böylece tanrı oğlu olup olmadığını öğrenir ve tanrı babana olan inancını ispat edersin''. ama sen bu teklifi kabu etmedin, kanmadın, kendini aşağı atmadın. Şüphesiz bu, bir tanrıya yakışır, gururlu ihtişamlı bir hareketti. Ama insanlar, bu zayıf ruhlu, kendi arasında kaynaşıp duran sürü, tanrı değildir ki! kendini şağı atmak için bir adım atar gibi olsaydın, kıpırdasaydın azıcık, tanrıya karşı gelmiş olurdun. O na olan imanını kaybederdin., sonunda kurtarmaya geldiğin toprağa düşerek ölürdün. Seni iğfat etmeye çalışan zarar veren akıllı ruhun da istediği olurdu. ama tekrar söylüyorum; sana benzeyen kaç kişi çıkar? İnsanların böyle bir kötü çağrıya karşı koyabilecek güçte olduğuna bir an olsun inanabildin mi? insan tabiatı mucizeyi reddedebilir mi?Hayatın korkunç anlarına , iç alemin en önemli, , acı problemleri karşısında sadece kalpten gelen kararlarla yerinilir mi?

Evet.... sen, kahramanlığının kitaplarda kalacağını, zamanın ve yeryüzünün en uzak sınırlarına yayılacağını biliyordun. Senin peşinden giden insanların tanrıya bağlı oldukları için mucize ihtiyaçları kalmayacağını umdun. ama insnaların mucizeyi inkar eder etmez peşinde detanrıyı inkar edeceğini bilemedin; oysaki bu böyledir çünkü insan tanrıdan çok mucize arar. Üstelik mucizesiz duramayacağı için bu sefer kendisi bir takım mucizeler yaratmaya kalkar. Üfürükçüler, büyücü kocakarılar önünde dize gelir. yüz kere asi, dinsiz, yada din sapığı olsada yapar bunu. Halk''çarmıhtan inersen sen olduğuna iman getiriz'' diye haykırıp, seni alaya alırken çarmıhtan inmedin, insanların imanını mucizeye bağlamak istemedin, hür çaık bir inanç peşindeydin. Kuvvet korkusundan ezilmiş kölelerin yaltaklanıcı hayranlığını değil; hür içten gelme sevgiyi bekliyordun sen. Ama bunda bile insanlara hakettiğinden daha büyük değer vermiştin. Yaratılıştan isyancıl oldukları halde sadece köledir onlar. Bak ve hükmünü ver. Onbeş asır geçti; git, gör onları. Şu kendine kadar yüceltiklerinin halini gör.Yemin ederim insan seninbildiğinden çak daha zayıf, basit bir yaratıktır. senin yaptığını yapabilirmi? Elinden gelebilir mi? Ona bukadsar değer vermekle, hiç acımazmış gibi gücünün üstünde çaba istedin ondan. Bunu sen, insanları canından fazla seven sen yaptın. daha az değer verseydin, onlardan isteklerin de daha az olurdu.görev yükünü hafifletmekle sevgin onlara daha yakınlaşırdı.

İnsanoğlu zayıf ve alçaktır. Varsın heryerde bize başkaldırıp isyanlarıyla övünsün. Tşakınlığının sonunda nasıls ahesap verecektir. Bunlar da tapınakları yıkarak dünyayı kana boğacaklar, sonunda akılsız çocuklar ne derece yetersiz birer isyancı olduklarını, hiçbir sonuç eld eedemeyeceklerini anlayacaklardır. ahmakça gözyaşları dökerek, yaratanın onları asi olarak alay için yarattığını da kabul edecekler. .............. Görüyorsun ya insanların bu günkü kaderi sadece huzursuzluk , endişe ve bedbahtlıktan örülmüş. hemde bunlar, hürriyetleri uğruna senin çektiklerinden sonra oluyor!

Büyük peygamberin hayalleri, rumuzlu tasvirleri arasında ölümden sonra ilk dirilmeyi gören şahitlerden bahsediliyor, her kabileden onikşerbin kişiymiş bunlar. Bu kadar çok olduklarına göre, onlarda tanrılar gibi yaratıklar olsa gerek. Madem ki onlarda senin çektiğini çektiler,; yıllarca kupokuru çölde sadece çekirgeyle, bitki kökleriyle besslenerek yaşadılar; sende buhür sevgi çocuklarıyla, senin adına yaptıkları olağan üstü fedakarlıklarıyla, övünebilirsin. Ama şunu unutma ki onlar topu topu bir kaç bin kişi ve Tanrıya yakın insanlardı. Ya geri kalanlar? Öteki, zayıf insanlar güçlü insanların çektikleini çekmedilerse suçlumu sayılacaklar?

Zayıf bir ruh tabiatın imkan verdiğinden daha ağır bir yükü kaldıramıyorsa ne yapsın? Senin yanlız seçme kimseler, sadece onlar için geldiğin doğrumuydu? Doğruysa bu, bizim alnlayamadığımız bir sırrı kabul etmek gerekiyordu. Sırrı kabul edincede insanlara haklı olarak bu yolda söz ettik. Ne kalbin serbestçe kararının, ne sevginin önemli olmadığını, gerekirse vicdanın sesini körelterek itaat edecekleri sırrın ne olduğunu öğrettik onlara. Böyle yaptık işte senin eserine başka şekil vererek, mucize sır ve otorite temeline dayandırdık. İnsanlar birçok örnekte görüldüğüne göre, onlara azap vermekten başka işe yaramayan yükün yüklerinden kalkmasına sevbindiler, rahat nefes alabildiler. Böyle yapmakta, bunlarıo öretmekte haklı değilmiydik, söyle? İnsanların aczini kabul ederek, yaradılış zaaflarını, hatta günahlarıonı hoşgörülülükle karşılayarak yüklerini hafifletmekle onlara sevgimizi göstermedikmi? Şimdi buraya gelip bize ne diye engel olmaya çalışıyorsun? Derin, içli bakışını üzerime dikmiş nediye yanık yanık seyrediyorsun beni? Hadi darıl banaa, senin sevgini istemiyorum, çünükü ben de sevmiyorum seni. Bunu ne diye saklayayım? Kiminle konuştuğumu bilmiyormuyum sanki? Sende sana söylyeceklerimi biliyordun, bunu gözlerinden okuyorum. Sırrımızı nasıl saklarım senden? Bunu illa ağızımdan duymak istiyorsan hay hay, dinle;

Biz seninle değil omnunlayız, sırrımız bu işte! hem çoktandır, sekizyiz yıldır seni bırakıp ondan yana olduk. Tam sekiz yüzyıl önce sana dünyanıon bütün kırallıklarını göstermiş, bağışlamak istemişti; bu nimetleri nefretle teptin. Biz aldık onları. Roma ile Sezar kılıcını onun elinden kabul edince kendimizi yeryüzünün tek hakanı ilan ettik. Gerçi eserimizi henüz tamamlayamadık ama, suç kimde? Evet, eserimizin başlangıcındayız, ama başladık ya!... Tamamlanmasına daha çok var, toprak ana çok çekecek daha, gene de biz gayemize ulaşacağız; dünyanın hakimi olacak, sonrada bütün dünyanın mutluluğunu düşüneceğiz.Halbuki sen, sezar kılıcını daha ozaman alabilirdin. Niçin teptin o son bağışı? Kudretli Ruhun sonuncu ödülünü kabul etseydin, insanları yeryüzünde bütün aradıklarına kavuştururdun. Onlara; tapınacak, vicdanlarına bekcilik edecek, hepsini ahenkli, barışsever karıncalar gibi birbirine bağlı bir kitle haline getirecek bir varlık sağlamış oacaktın. İnsanların üçüncü ve son derdi, evrensel birleşme ihtiyacıdır. Öteden beri yeryüzünde toplu olarak yaşama çabası içerisindeydiler. Tarihleri büyük olan birçok millet gelip geçti.Ama hepsi büyüklükleri ölçüsüne bahtsız oldular. Çünkü insnaların evrensel birleşme ihtiyacını diğer milletler arasında en çok onlar duydular. Bütün dünyayaı elde etmek isteğiyle yeryüzünden kasırgas gibi gelip geçen timur, Cengiz Han gibi büyük fatihler belkide bilmeden hep insanların o yenilmez evrensel birleşme ihtiyacına cavap vermişlerdir. Sen de sezar hükümranlığını eline alarak evrensel bir kurallık kurar, dünyayı huzura kavuştururdun, çünkü insanlara vicdanların ı ve ekmeklerini elinde tutanlardan başka kim hükmedebilir??? Böylece sezar kılıcı bizm elimize geçti; sonrada seni reddederek ötekinin peşindengittik.Ama akıl serbestliği, ilim ve yamyamlık hegamsenin ardının alınmasına daha yüyıllar var. Zira bizi hesaba katmadan babil kulesini yükseltmeye başlayan insanın son yapacağı yamyamlıktır. Ozaman karşımızda yerlerde sürünerek ayaklarımızı yalayan, kanlı gözyaşı döken bir hayvan göreceğiz. Hayvanın sırtına binerek, üzerinde ''sır'' yazılı kupayı havaya kaldıracağız, ancak insanlar ozaman huzura, mulululğa kavuşacak.

Sen seçeneklerinle övünebilirsin ama topu topu birtek sınıfa sahip olduğunu unutma! Biz ise herkesind erdine deva bulacağız. Seçtiğin, seçilmeye layık, güçlü kimselerden çoğu beklemekten yoruldular; ruhlarının, kalplerinin bütün güç ve ateşini başka alanlara verdiler. Sonunda sana isyan bayrağı acakları kesin. Bu bayrağı sen onlara kendi elinle verdin. Bizde ise herkes mutlu olacak, bağışladığın hürriyet havasında heryerde yaptıkları gibi ne edecek, ne birbirlerne kıyacaklar. Evet, ancak hürriyetlerini ellerimize teslim ederek göstrdiğimiz yoldan gidince tam manasıyla hür olacaklarına inandırcağız onları. Peki, haklımıyız yoksa yalanmı söylüyoruz? Verdiğin hürriyetin onları nasıl bir köleliğe, şaşkınlığa götürdüğünü hatırlayıncahaklı olduğumuza inanacaklar. Hürriyet, fikir sebestliği ve ilim onları öyle içinden çıkılmaz bir hale sokacak, öyle akılermez sırlarla karşı karşıya bırakacak ki, isyancı ve haşin olanlar kendi kendilerini yok edecek; gene asi ve güçsüz olan başkaları birbilerine kıyacaklardı.

Sağ kalan üçüncüler, aciz ve bahtsızlar, ayağımıza gelip; '' evet halısınız, onun sırrı ynlız sizin elinizde; size döndük, bizi kendimizden koruyun'' diyecekler. Ekmeği elimizden alırken, şüphesiz bununkendi el emekleri olduğunu,bizim mucize falan yaratmdan, taşları ekmek yapmadan sadece onlardan aldığımızı gene onlşara dağıttığımızı görecekler. Nşeleri, ekmeğe kavuşmalarından çok, bunu elimizden almalarından doğacak. Çünkü bundan önce ellerindeki ekmek taş haline gelirken, bize sıındıktan sonra taşların ekmek olduğunu hatıralarında tutacaklar. Kayıtsız şartız itaat etmenin gerçek değerini çok, çok iyi anlayacaklar. Ama bunu alayana kadar inanlar bedbahtlıktn kurtualamayacaklar. Bunun da en büyük nedeni kim? söylesene?

Sürüyü kim parçlayıp bilinmez yollara sürdü? Ama sürü gene toparlanıp uslanıp, hemde son olarak artık. Ozaman biz onlara, yaradılışlarınagöre, yani zayıf yaratıkların kaldırabileceği sakin, kendi halinde bir mutluluk bağışlayacağız. Gurudan vaz geçirceğiz onları. sen, paye vermekle gururu öğrettin onlara. Aciz, güçsüz çocuklar olduklarını ama en tatlı mutluluğunda çocuk mutluluğu olduğunu ıspat edeceğiz. O zaman tembelleşip, tıpkı korku içinde ana tavuğun kanatları altına üşüşen civcivler gibi bize sokulacaklar. Milyarlık bi sürü il başedebileceğimiz için kudretimize, zekamıza haranlık duyarak bizimle övünecekler. Akıllaırnı yitirecek derecede hiddetimizden korkarak çocuklar ve ya kadnlar gibi sulu gözlü olacaklar. Bir işaretimizle gözyaşlarından neşeye, gülmeye, temiz bir sveince ve mutluluk dolu ocuk şarkılarına geçecekler. Çalıştıracağız onları, ama işten arta kalan zamanlarını çocuk oyunlarına benzeyen şarkılar, korolar ve masumk rakslarla dolduracağız. Hatta günah işlemelerine de izin vereceğiz. Zayıf ve acizdirler, günah işlemelerine izin vereceğimiz için çocukça sevecekler bizi iznimizle işlenen bütün günahların bağışlanacağını; onları sevdeğimiz için buna göz yumarak günahlarının cezasını üzerimize aldığımıız söyleyeceğiz. Alacağız da. Onlar da tanrıya karşı günahlarının sorumluluğunu yüklendiğimiz için velinimet gibi bakacak, tapacaklar bize. Bizden gizli hiçbirşeyleri olmayacak.

Kadınlarıyla, metresleriyle yaşamaya, çocuk yapıp yapmamalarına hep bize gösterdikleri itaate göre ya izin verecek, ya da yasak edeceğiz. Sözümüze seve seve, candan gönülden inanacaklardır. En koyu vicdan sırlarını, herşeyi, herşyi, bize taşıyacaklar, bizde hepsine yol göstereceğiz. Kararlaarımı sevinçle kabul edecekler çünkü bu şekil onları, bu günkü şahsi serbest karra verme azabından kurtaracak. Böylece başlarında onları idare eden birkaç bin yüz kişinin dışında kalan milyonlarca insan mutlu olacak. Yanlız sırların koruyucusu bizler bedbaht olacağız. Yeni doğmuş milyarlı mutlu bir kuşağın yanında iyilikle kötülüğü bilmek uğursuzluğuna uğramış yüzbin bahtsız bulunacak. bu yüzbin senin uğruna sessizce, belirsizce sönüp gidecek. Üstelik öbür dünyadada kaderleri yanlızca ölüm olacak. Biz, iyiliklerini düşünerek sırlarımıız saklamaya devam edeceğiz. Gökte alacakları ölümsüz mükafatlardan söz açarak avutacağız onları. Ama ölümden ötesind ebirşey varsa bile bunun onlar gibiler için olmadığını da elbette biliyoruz. Bazı söylenti ve kehanetlere göre; sen yeryüzüne gelip zaferler kazanacaksın. Başı dik, gücü yerinde müritlerinle birlikte gelecekmişsin. O zaman, onlar yanlız kendilerini selamete .ıkardılar, biz hepsini kurtardık diyeceğiz.

Söylentilere göre; hayvana binmiş, elleirinde sırrı tutan zina eden kadını, isyn eden acizler alaşağı edip erguvan örtülerin parçalayacaklar, pis gövdesini çıplaklatıracaklarmış. O zaman benmilyonlarca mutlu, günah bilmez kulu göstereceğim sana. Saadeleri uğruna günahlaırnı kabullenen biziz. Senin karşına çıkarak; '' elinden gelirse, cesaretin varsa, suçla bizi!'' diyeceğiz.Bil ki, senden korktuğum yok. Bil ki, ben de çöld ekaldım, çekirgelerle, bitki kökleriyle beslendim, insanlara bağışladığın hüriyeti bende kutsadım, ben de '' sayı doldurmak için'' güçlü yakınlarının saflarına katılamya hazılanıyordum. Ama sonunda ayıldım, deliliğe hizmet etmek istemedim. Döndüm ve senin eserini düzelten kitleye katıldım. Gururlu olanlardan ayrılarak, mutluluklarını sağlamak için alçak gönüllülerin yanlarına döndüm. Sana söylediklerimin hepsi gerçekleşecek ve hükümranlığımız kurulacaktır. Tekrar ediyorum; bu sürünün bize nasıl itaat ettiğini-yarından teziyok- göreceksin. İşlerimizi karıştırmaya geldiğin için yakacağım seni, onlarda ilk işaretimle ocağı beslemeye kaşacaklar. Evet, yakılmyı en çok hakeden biri varsa o da sensin. Yarın yakacağız seni.Dixi..............................


DOSTOYEVSKİ Karamozov kardeşler

Hiç yorum yok: