2 Ocak 2009 Cuma

yalnızlık

ikimizde bu dünyanın insanı değildik.iyi kötü bir şeyler yapmaya çalıştık. ben suçluyum; sevgi'den farklı olduğumu gizledim. gene de bizi yargılayanlara karşıyım. ne yazık sonunda haklı çıktılar. onlar göstermeliydim. fakat anlatması çok zor; benim becerebileceğim bir iş değil. neler söyleyeceklerini duyar gibi oluyorum, duymak istemiyorum. bir fırsat daha kaçırdık. sevgi , kendisini ve olanları hiç anlayamayacak. ben bir şeyler yapabilseydim. başım ağrıyor, yorgunum. boşu boşuna denecek , boşu boşuna. işte buna dayanamıyorum.


oğuz atay/tehlikeli oyunlar

Hiç yorum yok: