7 Şubat 2014 Cuma

sinekli bakkal 2

Dede tatlı tatlı güldü:
- Bence Şeytan ve Allah diye kainatta iki kuvvet yoktur. Hepsi, herşey bir tek hakikatin, bir tek kudretin görünüşü. Cüz ve fertlerden en muazzam güneşlere kadar, insandan göze görünmeyen böceklere kadar hep b,r tek yaratıcı kudretin eseri. İyi-kötü, güzel-çirkin, Allah-Şeytan bunlar: icat edilen isimler. Hepsinin arkasında kendi kendini yaratmış olan, ve  mütemadiyen yaratmakta olan bir kudret var... O, o... Kainat denilen perdeye, gölgelerini aksettirmek için yaratmak fiilinde devam eden Yaradan... Adı Allah, Rab ne olursa olsun. Nurunun en parlak, en ezeli olduğu bir yer, sırrın karşılığı bir tek şey vardır: Aşk!

Mesnevi okur gibi bunları söyledikten sonra acemaşiran makamında bir mısra terennüm etti:

- Aşk bes, baki heves!     (Aşk yeter gerisi hevestir)

Peregrini hala aynı heyecanla bağırıyordu:
- Ya kinler, nefretler, boğuşmalar, didişmeler, vahşetler... Onları bir fenalık Allah'ın bir eseri olarak kabul etmek lazım değil mi?
- Hayır... Hepsi aynı nurun gölgesi, hepsi aynı ilahi ressamın kullandığı başka başka boyalar...
- O halde, Dede, sen ayrı ve  ferdi bir ruha inanmıyorsun.

Dede omurzlarını silkti:
- Kaynağına dönen damla, güneşe dönen ışık parçası ayrı mıdır? Ben, sadece hepimizi içine alan muazzam bir vahdetin parçası olduğuna iman ettim. Bundan ötesini, perdenin bu tarafında kimse idrak edemez.
- O halde?
- O halde bukadarı yeter, ondan ötesi... Bütün varlık, yerler, hatta gökleri dolduran güneş sistemiyle bile birer gölge, geçici birer gölge oyunu!

Peregrini'nin gözleri yumuşadı, Şevki'nin çatık kaşları birbirine girdi ve Vehbi Dede farisi bir kıtayı müterennim bir sesle türkçe okudu:
- Meyhaneler sakini ol; iç,mihrabları yak, Kabe'yi ateşe ver. Fakat ey insan, beni nev'ini (kendi cinsini) incitme!
Vehbi Dede nihayet sabık rahibe dönerek alçak bir sesle iddasını bitirdi:
- Varlığın ''niçin ve neden''lerini ben de çok öğrenmek isterdim, sinior. Fakat onu hiç bir vakit ''kül'' halinde bir tek şekilde göremedim. Bu muazzam temaşa bir an durmuyor, daima değişiyor; değişiyor....





Sinekli Bakkal - HALİDE EDİP ADIVAR

Hiç yorum yok: