7 Şubat 2014 Cuma

sinekli bakkal 1

Rakım Amca, Rabia'yı mutfakta yakalar, sorar;
-Dünyada en çok kimi seversin
-Tevfik'i.
-Niçin?

Ne bilsin? Benliğe kök salan gönül bağlarını kim tarif edebilir? Tevfik çocuğun kuru bir çöl zannettiği hayatta gördüğü ilk vaha, tatmin edilmemiş emellerini şahsında toplayan biricik insan. Mahrum olduğu ana şefkatini beraber oynamak istediği muhayyel arkadaşın tuhaflıklarını onda bulmuş. Belki onun için babasının hizmetlerini o kadar itina ile görüyor , isteklerini seziyor, imamın vaktiyle nasıl aptes suyunu dökerse Tevfik'in rakı tepsisini öyle hazırlıyor, her gün aynı saatte önüne getiriyor: fakat o memnu ve günah içkiyi Tevfikin önüne getirdikten sonra ''aman geçmesin'' diye koşup akşam namazını kılmayı da tabii buluyor.

- Rabia babandan sonra kimi seversin?
- Vehbi Dede'yi.
- Niçin?

Ne bilsin? Bilse Vehbi Dede'nin mukaddes bir ihtiyaç olduğunu söyleyecek, insani zaafları anlayan, affeden fakat kendisinin bunların üstünde bir aziz olduğunu, bunun için Rabia'ya her zaman teselli ve kuvvet verdiğini anlatacak.

- Daha sonra kimi?
Bu defa bira tereddütten sonra Rabia:
- Sinyor Peregrini'yi, diyor.
Rakım Amca'nın sesi titizleniyor:
- Niçin?

Rabia onu da bilmez. Bilse Peregrini ile münasebetinin bir saklambaç oyununa benzediğini, ona korku ve heyecan verdiğini söyleyecek.
- Beni o gavur kadar da mı sevmiyorsun?
Cücenin gözleri sahibinden dayak yemiş biçare hayvan gibi yeisle doluyor. O vakit Rabia'nın ince kolları boynuna dolanıyor:
- Seni hepsinden çok severim, benim küçük amcacığım, benim maymun amcacığım, diyor.



Sinekli Bakkal - HALİDE EDİP ADIVAR

Hiç yorum yok: