Bir sezar, üstün bir biçimde zihni açık ama hakimiyet içgüdüsünden yoksun olan bir zihinden ziyade, bir kasabanın belediye başkanına yakındır. Önemli olan olgu buyurmaktır: İnsanların neredeyse tamamı buna heves eder. Elinizde bir imparatorlukta olsa, bir kabile, bir aile ve ya bir uşakta olsa, muzafferane ya da karikatürümsü tiran yeteneğinizi buna hasredersin: Bütün bir dünya ya da tek kişi emriniz altındadır. Öne çıkma ihtiyacından doğan bir dizi uyumsuzluk böyle yerleşir... Sadece satraplarla (http://tr.wikipedia.org/wiki/Satrapl%C4%B1k) muhatap oluruz: Herkes - elinden geldiğince - kendine bir sürü köle arar ya da bir tanesiyle yetinir hiç kimse kendine yetmez: En mütevazisi bile, otorite düşünü hayata geçirebilmek için daima bir arkadaş ya da bir refika bulacaktır. İtaat eden sırası geldiğinde kendine itaat ettirir: Kurbanken cellat olur, herkesin en yüksek arzusudur bu. Sadece dilenciler ve bilgeler bunu hiç hissetmezler- belki de onların oyunları daha incedir...
.......................
Özgür olmayı deneyin: Açlıktan ölürsünüz. Kah hizmetkar kah despotik olmanız ölçüsünde toplum size müsamaha gösterir; gardiyansız bir hapishanedir bu - ama telef olmadan kaçılamaz ondan. Ancak sitede yaşayabildiğimiz ve bunun içgüdülerine sahip olmadığımız zaman; ne orada dilencilik yapabilecek kadar girişimci, ne de kendimizi bilgeliğe hasredecek kadar dengeli olduğumuz zaman nereye gitmeli? - Eninde sonunda, koşuşturuyormuş gibi yapıp herkesle birlikte sitede kalınır; hayatını yaşamak yerine yaşıyormuş gibi yapmak daha az gülünç olduğundan, yapmacıklığın kaynakları sayesinde o uçta karar kılınır.
.......................
Çürümenin Kitabı - E. M. CİORAN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder