20 Ocak 2016 Çarşamba

Yenilgi Tesirsiz Parçalar _ Ali Lidar

Her boka gücüm yeter zannediyorum bazen... Her şeyin üstesinden gelirim, herkesin ağzının payını veririm diye düşünüyorum. Hele ki bir kaç duble de rakı içtiysem Zaloğlu Rüstem Pehlivan çıksa karşıma madara eder yollarmışım gibi geliyor bana. Derken onunla  karşılaşıyorum. O... Dört tarafı kapalı antep fıstığı... Em başta görmezden geliyorum onu, bir kenara bırakıp üst tarafı geniş yarıklı fıstıkları indiriyorum mideye... Ama her şey gibi onlarda bitiyor elbet ve pakette kalan ve o ana kadar umursamadığım her tarafı kapalı antep fıstığıyla göz göze geliyorum kaçınılmaz olarak... Ve mücadele başlıyor. Çöplerle birlikte çöp poşetine atmayı gururuma yediremiyorum, çünkü Oyle yaparsam güzel devam eden geceyi mağlubiyetle bitirmiş olacağım. Çaresiz elime alıp kendisini, müstehzi bir tavırla süzüp bir çatlak, bir açıklık, bir tırnağımı sokacak boşluk arıyorum. Ama yok, şerefsiz antep fıstığı, kırk yerden kikitli kale kapısı gibi ışık sızdırmamacasına kapanmış içine... Umudum kırılıyor lakin mağlubiyeti kendime yediremedigimiden ağzının sol tarafına atıp kendisini yorgun dişlerimle ve birikmiş bir hıncla abanıyorum. Aynı anda kırk yerden kırılıyor melun antep fıstığı... Fıstık içi ve kabuklar imkansız küçüklükte parçalarla iç içe geçiyor. Yenilebilecek kısımlarla yenilemeyecek kısımları birbirinden ayıramıyorum ve derin bir nefretle ne varsa ağzımın içinde çöp poşetine tükürerek haykırıyorum:" Mutlumusun orospu çocuğu antep fıstığı, yenildim sana!!"

Tesirsiz Parçalar _ Ali Lidar

Hiç yorum yok: