2 Ocak 2010 Cumartesi

eckart müller

Bu gün en iyi öğretmenin, öğrencisinden birşeyler öğrenen öğretmen olduğunu anladım. Belki de babam konusunda haklıydı. O nu kaybetmeseydim hayatım nekadar farklı olurdu? Öldü diye ondan nefret ettiğim için mi bu kadar sert indiriyorum darbeyi? Bu kadar gürültülü vurmamın sebebi dinleyenlerimin olmasını istememden mi?


Sonunda hiçbir şey söylememiş olması beni kaygılandırıyor. Gözleri açıktı, ama görmüyor gibiydi. zor nefes alıyordu.

YİNE DE EN ÇOK ÇİY DAMLASI; EN SESSİZ GECEDE DÜŞER, biliyorum........
                                           
                        Nietzsche ağladığında IRVIN D. YALOM
                                                                           

Hiç yorum yok: