Allah bana kafi değil mi ki? Ben gıybet etmekten vazgeçmek için allah'ın bir kulunun yanımda olmasını bekliyorum. oysa, kulu yanıda olmasa da, Rabbi benim yanımda. Kulu duymasa da, allah beni duymaya yeter. Kulu bilmese de Allah ne söylediğimi, ne sakladığımı, neye niyetlendiğimi bilmeye yeter. Çekinmek için Allah bana yetmiyor mu yoksa? Kulu ortalıkta yokken de, kulu duymazken de, kulu bilmezken de, kulu karşı çıkmazken de, kulu itiraz etmezken de kulunun hatrını sayan Rabbimin heryanımda olması, beni duyması, bei bilmesi, beni görmesi, bana karşı çıkması, benden hoşnutsuz olması bana yetmez mi?
Çekindiğim kim? kime karşı sorumlu biliyorum kendimi? 'sorumluluk bilinci''min, yani ''takva''mın ekseni yaratılmışlar mı, Yaratan mı? Kendimi halka göre mi çekidüzene sokuyorum, Hakka göre mi?
Senai DEMİRCİ- sözyangını
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder