14 Şubat 2008 Perşembe
ve biz onlara diyeceğiz ki.....
Hesaplaşma günü geldi. Şimdiye kadar yanlız din kitaplarında yargılandınız. Biz< fakirler, zavallılar, yarımyamalaklar, bu kitapları okuyup teselli olurken içinizden güldünüz ve çıkarınıza baktınız. Hatta gene sizlerden, sizin gibilerden, büyük düşünürler çıktı ve bu kitapların bizleri uyuşturmak için ayzıldıklaırnı ileri sürdü. Biz zavallılar, ya bu düşüncelerden habersiz kaldık, ya da bunları yazanları bizden sanarak alkışladık. Her ne kadar bu gün siz suçlu, biz yargıç sandalyesinde oturuyorsak da gene acınacak durumda olanlar bizleriz. esasında, sizleri yargılamaya hiç niyetimiz yoktu; sizin dünyanızda, o dünyayı bizlerin sanıp yaşarken, hepinize hayrandık. Sizler olmadan yaşayabileceğimizi bilmiyorduk. Ayrıca, dünyada gereğinden çok acıma olduğuna ve bizim gibilerin ortadan kaldırılmamasının sizlerin insancıl duygularına bağlandığına inanmıştık. Bu çok masraflı dünyada birde bizlere bakmanız katlanılması zor bir fedakarlıktı. Arada bir bize benzeyen biri çıkyor ve artık yeter diyordu. Onunla birlikte bağırıyorduk; artık yeter! Bazen kazanıyorduk, bazen kaybediyorduk ve sonunda herzaman kaybediyorduk. Onlarda szielr gibi onlardı. Düzeni çok iyi kurmuştunuz. Hep bizim adımıza, bize benzemeyen insanlar çıkarıyorduk aramızdan. Kimse bizim tanımımızı yapmıyordu ki biz kimiz bilelim. Gerçi bzı adamlar çıktı bizi anlamak üzere; ama bizi size anlatılar, bizi bize değil. Tabi sizlerde bu arada boş durmadınız. Bir takım hayır kurumları yoluyla hem kendinizi tatminettniz, hem de görünüşü kurtarmaya çalıştınız. Size ne kadar minnettardık. Buna karşılık biz de elimizden geleni yapmaya çalıştık; kıtlık yıllarında, sizler bu dünyanın gelişmesi ve daha iyi yarınlara gitmesi için vazgeçilmez olduğunuzdan, durumu kurtarmak için açlıktan öldük; yeni bir düzen kurulduğu zaman, bu düzenin yerleşmesi için, eski düzene bağlı kütleler olarak biz tasviye edildik(sizler yeni düzenin kurulması için gerekliydiniz, bizse birşey bilmiyorduk); savaşlarda bizim öldüğümüze dair okadar çok şey söylendi ki bu konuyu daha fazla istismar etmek istemiyoruz; bir işe, bir okula müraacat edildiği zaman fazla yer yoksa, onlar kazansın, onlar adam olsun diye biz açıkta kaldık; yani özetle, herkes birşeyler yapabilsindiye biz, birşey yapmamak suretiyle, hep sizler için birşeyler yapmaya çalıştık. Bütün bunlar olurken bir takım adamlar da anlayamadığımız sebeplerle anlayamadığımız davalar uğruna yanlız başlarına ölüp gittiler. Bu güne kadar iyi(siz) kötü(biz) geldik. Bize, sizleri, yargılamak gibi zor ve beklenmeyen bir görev ilk defa verildi; heyecanımızı mazur görün.Aramızda hukukçu olmadığı için söz uzatılmadı, sanıkların kendilerini savunmalarına izin verilmedi. Greği düşünüldü. SANIKLARIN ELLERİNDEN BAŞARILARININ ALINMASINA OYBİRLİĞİ İLE KARAR VERİLDİ........ (oğuz atay-tutunamayanlar)
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder